تعیین بیوتیپ های مختلف پیچک صحرایی در سه منطقه استان تهران

نویسندگان
doi
چکیده

در فصل رویشی سال‌های 1385 و 1386، با استفاده از روش‌های تجزیه چند متغیره، تفاوت‌های ریخت‌شناسی جمعیت‌های پیچک‌صحرایی در استان تهران مورد بررسی قرار گرفت. برای تعیین این تفاوت‌ها، 43 صفت ریخت‌شناسی و فیزیولوژیکی بررسی بیومتریکی شدند. مهم‌ترین صفات مؤثر در تجزیه صفات به مؤلفه‌های اصلی (PCA) برای تمایز بیوتیپ‌ها، وزن خشک برگ، وزن خشک اندام‌ هوایی و سطح برگ بودند. اما برای تمایز جمعیت‌ها، صفات آلومتریک بویژه نسبت وزن خشک ریشه معیار قرار گرفتند. نتایج نشان داد که اکوتیپ‌های پیچک‌صحرایی در اثر سازش با محل جغرافیایی خود بوجود آمده‌اند. تغییرات در فنولوژی و ریخت‌شناسی بیوتیپ‌های پیچک‌صحرایی ممکن است گویای ماندگاری و سازش یک جمعیت از این علف‌هرز بر حسب تغییرات شرایط‌محیطی و روش‌های مدیریت آن باشد.

کلیدواژه‌ها