بررسی معنایی، کاربردی و مصداقی جریان نفوذ فرهنگی در آیینه قرآن و سنّت

نویسندگان
doi
10.22034/amn.2023.319
چکیده

مسئله نفوذ فرهنگی، از مسائلی است که به جهت تهدیدآمیز و ضدامنیتی بودن آن، از دیرباز مورد توجّه بوده است. هدف اصلی از این پژوهش، شناخت معنای نفوذ فرهنگی دشمن، کاربرد و مصادیق آن در قرآن کریم و سنّت معصومین (ع) بوده است. پرسش اصلیِ این پژوهش، ازاین‌قرار بوده است: «قرآن و سنّت، چه دیدگاهی درباره معنا، کاربرد و مصادیق جریان نفوذ فرهنگی دشمن دارد؟». با توجّه به رویکرد قرآنی و روایی این پژوهش، یافته‌ها نشان‌داد که اصطلاح «نفوذ» و «نفوذ فرهنگی» به‌طور مستقیم و عیناً در قرآن و سنّت به کار نرفته است؛ امّا معادل‌ها و مصادیق این واژه‌ها، درآیات و روایات به‌کاررفته‌اند که بیشترین کاربرد آن‌ها مربوط به دشمنان خدا و اسلام (شیطان، منافقان، کفّار، مشرکین و برخی اقوامِ زمان پیامبران گذشته) بوده است. بررسی ابزار و راه‌های نفوذ فرهنگی و راه‌کارهای مقابله با آن، از عهده این نوشتار خارج است و پژوهشی مستقل می‌طلبد. روش گردآوری اطلاعات در این پژوهش، کتاب‌خانه‌ای و با ابزار فیش بوده که شیوه نگارش آن، توصیفی- گزارشی و تحلیلی بوده است.