مقایسه اثرات SDS و TritonX-100 در سلول زدایی استخوان اسفنجی گاو برای استفاده در جایگزین استخوانی
نویسندگان
1 واحد علوم و تحفیفات دانشگاه آزاد اسلامی
2 واحد علوم و تحفیفات دانشگاه آزاد اسلامی
3 واحد علوم و تحفیفات دانشگاه آزاد اسلامی
doi
10.22034/ijos.2021.264475.0چکیده
حفظ ساختار بیولوژیکی اولیه استخوان اسفنجی می تواند آن را برای استفاده به عنوان یک داربست مناسب برای مهندسی موفقیت آمیز بافت استخوان آماده کند. علاوه بر این ، از بین بردن سلولهای متعلق به بستر آن برای افزایش زیست سازگاری آن و کاهش پاسخهای ایمونولوژیکی آنها بسیار حیاتی است. در این مطالعه ، از روشهای شیمیایی برای سلول زدایی داربستهای سه بعدی ساخته شده از استخوان لگن گوساله اسفنجی استفاده شد. برای این منظور ، نمونه های استخوانی که از استخوان لگن گوساله بریده شده بودند با استفاده از روش شیمیایی (سدیم دودسیل سولفات (SDS) و TritonX-100 با غلظت های مختلف) سلول زدایی شدند. نمونه ها با رنگ آمیزی هماتوکسیلین و ائوزین ، رنگ آمیزی تریکروم، میکروسکوپ الکترونی نوری و روبشی مشخصه یابی شدند. در پایان، برای اطمینان از عدم وجود مواد سمی در داربست ، آزمایش سمیت سلولی انجام شد. نتایج نشان داد که نمونه های سلولز شده با TritonX-100 2٪ و به ترتیب در ترکیب محلول 3٪ TritonX-100 و 4٪ SDS می توانند جایگزین بافت استخوانی اسفنجی آسیب دیده شوند.