فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

شبکه‌های آبیاری زیرساخت‌های اصلی انتقال و توزیع آب در بخش کشاورزی محسوب می‌شوند. یکی از عوامل محدودکننده عمر مفید شبکه‌های آبیاری، آسیب‌های شیمیایی بتن است. هدف پژوهش حاضر بررسی و مقایسه خطر بروز آسیب‌های شیمیایی در سازه‌های بتنی شبکه‌‌های آبیاری گلستان و کوثر نومل بوده است. در این راستا در خرداد ماه 1401 از بخش‌های مختلف شبکه‌های آبیاری موردمطالعه نمونه‌برداری آب انجام شد. سپس نتایج آزمایش‌های کیفیت آب به همراه داده‌های موجود کیفیت آب ماهیانه شبکه‌های آبیاری موردمطالعه، بر اساس معیارهای معتبر بین‌المللی و با استفاده از شاخص‌های خورندگی آب تحلیل شد. شاخص رایزنر برای شبکه‌های گلستان و کوثر نومل از مهر ماه 1400 تا خرداد ماه 1401 همواره بیش از آستانه خورندگی آب (8/6) بوده است. مقدار متوسط شاخص رایزنر برای آب شبکه‌های گلستان و کوثر نومل به ترتیب برابر 45/7 و 15/8 بوده و آب شبکه کوثر نومل شدت خورندگی به‌ مراتب بیش‌تری داشته است. همچنین غلظت کربن‌دی‌اکسید محلول در آب شبکه کوثر نومل در خرداد ماه 1401 برابر 7/31 میلی‌گرم‌درلیتر بوده و خطر تجزیه سیمان بتن وجود داشته است. از طرفی غلظت یون سولفات در آب شبکه گلستان طی نه ماه بررسی شده بیش از 150 میلی‌گرم‌درلیتر و از حداقل لازم برای واکنش با بتن بیش‌تر بوده است. در چهار ماه از نه ماه بررسی شده نیز غلظت یون منیزیم در آب شبکه گلستان بیش از 100 میلی‌گرم‌درلیتر بوده که از حد آستانه خطر آسیب‌های شیمیایی بتن فرا‌تر است.