ارزیابی چرخه عمر با تلفیق مدلسازی اطلاعات ساختمان و متغیرهای اقلیمی-منطقهای
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
2 دانشیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
doi
10.22065/jsce.2022.337986.2782چکیده
با گسترش نقش قابل ملاحظه صنعت معماری، مهندسی و ساخت در مصرف جهانی انرژی و انتشار گازهای گلخانهای، توسعهی مبانی طراحی پایدار و کاهش اثرات زیست محیطی از اهمیت روز افزون برخوردار شده است. در این راستا استفاده از مدلسازی اطلاعات ساختمان و به کار گیری آن در ارزیابی چرخه عمر در مراحل اولیه طراحی روش قابل اطمینانی برای ارزیابی مبانی توسعه پایدار در ساختمانها است. در نتیجه تعدد عواملی که در ارزیابی پایداری یک ساختمان اثرگذارند، هنگام بهینهسازی اثرات ناشی از ساخت و بهرهبرداری از یک ساختمان نقش متغیرهای اقلیمی و منطقهای گاهاً مورد توجه قرار نمیگیرد. این پژوهش، متغیرهای اقلیمی- منطقهای و تاثیر آنها را در ارزیابی چرخهی عمر ساختمان و مصرف سالانه انرژی آن مورد بررسی قرار میدهد. بدین ترتیب سه مدل یکسان در سه موقعیت با اقلیم متفاوت در آمریکای شمالی ( بوستون، آریزونا و کبک) توسعه داده شده و ارزیابی چرخه عمر برای این سه مدل در دو سناریوی مختلف بررسی شده است. نتایج نشان داد با استفاده از مصالح مناسب که با ویژگیهای آب و هوایی منطقه سازگاری دارد، بیش از %28 در مصرف انرژی سالانه ساختمان در مرحلهی بهرهبرداری صرفهجویی شود. گرچه لایه عایق حرارتی به کاهش مصرف انرژی کمک میکند، اما موجب افزایش %3 در مقدار گازهای گلخانهای انتشار یافته در طول چرخه عمر مدل میشود. این مقدار با توجه به اینکه حجم عایق حرارتی به کار گرفته شده در مجموع کمتر از %2 از حجم کل مدل است، مقدار قابل تاملی است.