بررسی پدیده پسماند سیپروفلوکساسین در خاک

نویسندگان

1 گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه ایران

2 گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران،

3 گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

4 گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

doi
10.22059/ijswr.2023.364096.669554
چکیده

آنتی‌بیوتیک‌ها به عنوان آلاینده‌های نو ظهور تاثیر بالقوه‌ای بر محیط زیست و سلامت انسان دارند و ورود آن‌ها به محیط زیست نگرانی‌های زیادی را ایجاد کرده است. برای مطالعه پدیده پسماند سیپروفلوکساسین در خاک، فرایند جذب با غلظت‌های مختلف سیپروفلوکساسین (صفر تا یک mmol L-1) در یک نمونه خاک آهکی انجام و سپس برگشت ‌‌پذیری فرآیند جذب از طریق آزمایش‌های واجذب نمونه‌های خاک آلوده به سیپروفلوکساسین ارزیابی شد. غلظت سیپروفلوکساسین با استفاده از دستگاه کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا (HPLC-MS/MS) تعیین شد. داده‌های حاصل از آزمایش با معادلات لانگمویر، فروندلیچ و ردلیچ-پترسون برازش داده شدند. مدل ردلیچ-پترسون با کمترین میزان خطا (۲۴/۰SE=) و بیشترین ضریب همبستگی (۹۹/۰= R2) داده‌های تعادلی را به خوبی توصیف کرد. مقدار عددی توان این معادله (g) کمتر از یک و در نتیجه سطوح جذب ناهمگن می‌باشد. جذب سیپروفلوکساسین با افزایش غلظت اولیه آنتی‌بیوتیک در خاک افزایش یافت، به طوری‌‌ که بالاترین راندمان جذب و واجذب سیپروفلوکساسین در غلظت یک  mmol L-1 به ترتیب ۹۶ و ۲ درصد بود. ضریب هیسترسیس ۸۹/۰ به دست آمد که نشان‌دهنده برگشت‌پذیری کم فرایند جذب یا پدیده پسماند است. اتصال محکم آنتی‌بیوتیک سیپروفلوکساسین به اجزای خاک منجر به تجزیه پذیری پایین و پایداری این آلاینده آلی در محیط خاک می‌گردد.