طراحی مدلی جهت بهبود گزارشگری یکپارچه مالی و کنترل داخلی (IFICR)
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت، دانشکده مدیریت، اقتصاد و حسابداری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه مدیریت، دانشکده مدیریت، اقتصاد و حسابداری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.22059/frj.2024.368223.1007541چکیده
در شرکتهای پذیرفتهشده در بورس تهران است. بررسیهای انجام شده نشان داد که الگوی جامعی وجود ندارد تا عوامل اثرگذار بر کیفیت گزارشگری مالی را با دستهبندی مشخص و ذکر شاخصها ارائه دهد و این انگیزهای برای اجرای این پژوهش شد تا تلاش شود که ضمن در نظرگرفتن گزارشگری یکپارچه، بههمراه کنترلهای داخلی و همچنین، ابعاد مذکور در تحقیقات پیشین، با جمعبندی و ترکیب و دستهبندی مقولهها و مفهومها به مدیران و کارشناسان این حوزه کمک کنیم تا نگاهی جامعتر به گزارشگری مالی و کنترل یکپارچه برای حفظ منافع ذینفعان داشته باشند. روش: روش این پژوهش کمّی و ماهیت و هدف آن کاربردی است و از نظر گردآوری دادهها، پیمایشی محسوب میشود. جامعۀ آماری پژوهش، اعضای هیئت علمی و اساتید مدیریت مالی و حسابداری دانشگاههای تهران، کارشناسان بورس اوراق بهادار و نهادهای مالی و حسابرسی مستقر در استان تهران و مدیران مالی و حسابداری شرکتهای بورس اوراق بهادار تهران بودند. از آنجاکه اساسیترین کاربرد تحلیل عاملی، کاهش تعداد متغیرها به عوامل محدودتری است که معمولاً بهصورت غیرمستقیم در متغیر اصلی مؤثرند، در این پژوهش برای تجزیهوتحلیل دادهها و کاهش تعداد متغیرها، از این روش استفاده شده است. یافتهها: از مجموع نمونۀ انتخابشده، ۱۶۸ نفر به پرسشنامهها بهصورت کامل پاسخ دادند که در تحلیل دادههای پژوهشی مورد استفاده قرار گرفت. با توجه به مطالعات صورتگرفته در رابطه با موضوع تحقیق و همچنین نتایج بهدست آمده از سایر تحقیقات، مطالعات، مقالات و طرحهای پژوهشی و نتایج پرسشنامه، ۴۱ متغیر شناسایی شد که بعد از بررسی بیشتر و مشورت با نخبگان، ۱۱ متغیری که بهنوعی جزئی از سایر متغیرها بهشمار میرفت، در زیرمجموعههای آن متغیرها قرار گرفتند. بر این اساس ۳۰ متغیر بهعنوان عوامل مؤثر بر کیفیت گزارشگری یکپارچه مالی و کنترل داخلی شرکتهای بورسی شناسایی شد. پس از به کار بردن تحلیل عاملی، برای تعیین تعداد عوامل از روش کیسر استفاده شد. نتیجهگیری: در مدل ارائه شده، عوامل مدیریتی با مجموع بار عاملی 039/6، عوامل قانونی و حقوقی با مجموع بار عاملی 127/3، عوامل سازمانی و راهبردی با مجموع بار عاملی 038/3، عوامل فرهنگی و اجتماعی با مجموع بار عاملی 961/2 و عوامل مربوط به ساختار بازار با مجموع بار عاملی 415/2، بهترتیب مهمترین عوامل تعیین شدند.