بررسی تاثیر کینزیوتیپ بر زبردستی حرکات ظریف و فعالیت های روزمره زندگی در بیماران سکته مغزی: (مطالعه مقدماتی)
نویسندگان
1 دکترای فیزیوتراپی، هیئت علمی گروه فیزیوتراپی دانشکده علوم توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
2 استاد آمار زیستی، گروه علوم پایه، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
3 کارشناسی ارشد کاردرمانی، هیئت علمی گروه کاردرمانی دانشکده علوم توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
4 دانشجوی ارشد کاردرمانی دانشکده علوم توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
5 دکترای تخصصی کاردرمانی، استادیار گروه کاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
6 دانشجوی کارشناسی ارشد کاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
doi
10.22037/jrm.2018.110727.1487چکیده
مقدمه و اهداف سکته مغزی باعث ناتوانایی زیادی میشود، اختلال حرکتی اندام فوقانی یکی از شایعترین مشکلات بعد از سکته مغزی است. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر کینزیوتیپ بر زبردستی حرکات ظریف دست، فعالیتهای روزمره زندگی و اسپاستیسیتی در بیماران سکته مغزی بود. مواد و روش ها هشت بزرگسال سکته مغزی با محدوده سنی 63-50 سال، در مطالعه حاضر کارآزمایی بالینی آزمون-پس آزمون شرکت کردند. کینزیوتیپ به صورت I stripبر روی عضلات اکستانسور ساعد قرار داده شد. اسپاستیسیتی، فعالیتهای روزمره زندگی و زبردستی حرکات ظریف دست بلافاصله بعد از کینزیوتیپ و یک ماه بعد با مقیاس اصلاحشده آشورث، پرسشنامه بارتل، و Nine Hole Peg Test اندازه گیری شد. یافته ها در ارزیابی آنی، تفاوت معناداری در پیش آزمون و پس آزمون برای زبردستی حرکات ظریف دست مشاهده شد (001/0≥P-value). ارزیابی ثانویه پس از یک ماه نیز بیانگر نتایج مشابه و تفاوت معنادار نسبت به پیش آزمون بود، اما تغییر قابل توجهی در اسپاستیسیتی عضلات فلکسور بعد از مداخله وجود نداشت. نتیجه گیری مطالعه حاضر مقدماتی نشان داد که کینزیوتیپ در جهت عضلات اکستنسور، میتواند زبردستی حرکات ظریف دست و فعالیت های روزمره زندگی را بهبود بخشد.
