ساخت نانوبیوسنسور گاز اتانول بر پایه کامپوزیت GO/PANI/SnO2
نویسندگان
1 دانشیار، گروه بیو متریال، دانشکده مهندسی پزشگی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی تکنیک تهران)، تهران، ایران
2 دانشجوی دکترا، گروه بیو متریال، دانشکده مهندسی پزشگی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی تکنیک تهران)، تهران، ایران
3 دانشجوی دکترا، گروه شیمی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
/amnc.2018.7.26.2چکیده
در این مطالعه یک نانوبیوسنسور برای تشخیص گاز اتانول ساخته شد. برای ساخت آن در مرحله اول نانوکامپوزیت گرافن اکساید-پلی آنیلین سنتز شد و برای بررسی ترکیب شیمیایی و مورفولوژی و ساختار آن آنالیز های طیف سنجی تبدیل فوریه مادون قرمز(FT-IR)، میکروسکوپ الکترونی روبشی میدان مغناطیسی(FE-SEM)، میکروسکوپ الکترونی عبوری(HR-TEM) و پراش اشعه ایکس(XRD) انجام شد و نتایج نشان دهنده این است که سنتز گرافن اکساید به درستی انجام شده و ذرات پلی آنیلین به خوبی و به صورت فیزیکی و شیمیایی بر سطح صفحات گرافن اکساید پیوند یافته اند. آنالیزها نشان دهنده این هستند که تشکیل زنجیره های پلیمری پلی آنیلین بر سطح گرافن اکساید باعث شده که صفحات گرافن اکساید که در حالت عادی به صورت صفحات صاف و یکنواخت هستند به صورت صفحات ناصاف و غیر یکنواخت تغییر شکل یابند که علت آن تشکیل درست نانو کامپوزیت گرافن اکساید-پلی آنیلین است. در مرحله دوم نانو کامپوزیت تشکیل شده را بر روی الکترودهایی با روکش نقره قرار داده و سپس با قرار دادن نانو ذرات اکسید اکسید قلع قسمت های مختلف نانوبیوسنسور نسبت به گاز اتانول حساس شد. میزان پاسخ و حساسیت نانو بیوسنسور نسبت به هریک از گازهای اتانول، دی اکسید کربن، متان و آمونیاک، با انجام آزمایش های آمپرومتریک مورد سنجش قرار گرفت و نتایج نشان داد که حساسیت نانو بیوسنسور ساخته شده برای تشخیص گاز اتانول قابل قبول می باشد. بررسی نتایج حاصل از انجام آزمایش های الکتروشیمیایی نشان داد که نانوبیوسنسور به وجود گازهای آمونیاک و متان نیز اندکی پاسخ می دهد.