اثر تنش رطوبتی و محلول پاشی کود مایع آلی زرگرین بر رشد و عملکرد گوجه فرنگی
نویسندگان
1 بخش علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز
2 مرکز نوآوری گروه صنعتی پژوهشی فرهیختگان زرنام، استان البرز، شهر هشتگرد، ایران.
3 دانشیار گروه مرتع و آبخیزداری (مهندسی طبیعت)، دانشکده کشاورزی ، دانشگاه فسا، فسا، ایران.
4 بخش علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22059/ijswr.2023.364731.669563چکیده
تحقیق حاضر با هدف بررسی اثر محلول پاشی کود مایع آلی ارگانیک زرگرین بر رشد و ترکیب شیمیایی گوجه فرنگی در شرایط تنش خشکی در گلخانه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز در اردیبهشت ماه 1401 انجام شد. تیمارها شامل چهار سطح محلول پاشی کود آلی زرگرین (با غلظتهای صفر، 5/2، 5 و 5/7 لیتر در هزار)، و سه سطح تنش رطوبتی (ظرفیت مزرعه (بدون تنش)، 75 و 50 درصد ظرفیت مزرعه) بودند. در طول فصل رشد طی سه نوبت و در زمانهای 5/1 ماه (در اواخر رشد رویشی و شروع گلدهی)، 5/2 ماه (در مرحله تکامل میوه) و 0/3 ماه (در مرحله شروع رسیدن میوه) بعد از کاشت از محلولهای کود مایع آلی ارگانیک زرگرین مورد استفاده با غلظتهای ذکر شده برای محلول پاشی استفاده شد. اثر برهمکنش کود آلی زرگرین و تنش رطوبتی نشان داد بیشترین کلروفیل برگ در تیمار دارای بیشترین سطح تنش رطوبتی و بیشترین سطح دریافت کود آلی مشاهده شد. کاربرد سطوح 5/2، 5 و 5/7 لیتر در هزار لیتر کود زرگرین ارتفاع گیاه را به ترتیب 8، 9 و 14 درصد نسبت به شاهد افزایش داد. کمترین وزن تر شاخساره در تیمار بدون کود آلی با بیشترین سطح تنش رطوبتی بدست آمد در حالی که در همین سطح تنش با افزودن 5/7 لیتر در هزار کود آلی، بیشترین وزن تر شاخساره مشاهده شد. بیشترین غلظت روی و مس شاخساره در نمونههای دارای بیشترین تنش رطوبتی و بیشترین سطوح کود آلی بدست آمد. میتوان نتیجه گرفت افزودن ترکیبات آلی با اصلاح فرآیندهای فیزیولوژیکی گیاه، تحمل آن را نسبت به تنشهای محیطی بهبود میبخشد.