فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف عموما افراد دو زبانه به افراد یا گروه‌هایی اطلاق می‌شود که توانش زبانی آنها در آن دو زبان به ویژه در بعد کلامی در حد کاربران بومی آن دو زبان باشد. بر طبق مطالعات اخیر در افراد دو زبانه نسبت به افراد تک­زبانه٬ پردازش اطلاعات زبانی در حضور نویز به شکل متفاوتی انجام می‌شود. عملکرد درکی زبان دوم در این افراد٬ در حضور نویز در مقایسه با سکوت بیشتر متاثر می­شود. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر دو زبانگی بر توانایی مهارت پردازش ساختار ظریف زمانی در افراد ۱۸-۲۵ سال با شنوایی هنجار می‌باشد. مواد و روش‌ها پژوهش حاضر یک مطالعه مشاهده‌ای می‌باشد. جامعه آماری شامل ۳۰ فرد جوان دو زبانه و ۳۰ فرد جوان تک­زبانه می‌باشد که به صورت غیرتصادفی در دسترس از بین دانشجویان دانشکده توانبخشی انتخاب شدند. دو گروه افراد با استفاده از آزمون ساختار ظریف زمانی در سه فرکانس ۷۵۰-۵۰۰-۲۵۰ هرتز مورد ارزیابی قرار گرفتند. تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس اندازه‌های مکرر دو عاملی با کنترل متغیر سن انجام شد. یافته‌ها بر اساس نتایج به دست آمده٬ در پردازش ساختار زمانی دو گروه اختلاف معنا‌دار دیده می‌شود (02/0=P) و گروه دو زبانه دارای میانگین آستانه تغییر فاز بالاتری نسبت به گروه تک­زبانه می‌باشند. همچنین مقایسه میانگین آستانه تغییر فاز دو گوشی در فرکانس‌های مختلف معنا‌دار بود (0001/0>P). نتیجه‌ گیری مهارت پردازش ساختار ظریف زمانی در افراد دو زبانه ضعیف‌تر از افراد تک­زبانه است. این تفاوت می‌تواند یکی از دلایل کاهش عملکرد درک گفتار در حضور نویز افراد دو زبانه تلقی گردد. در واقع طبق مطالعات مختلف انجام­شده، افراد دو زبانه نسبت به افراد تک­زبانه بیشتر تحت تاثیر محیط شنیداری نامناسب می‌باشند که در این آزمون به صورت بالا بودن آستانه تغییر فاز مشخص شد.