نگاهی بر عصب شناسی و مدیریت وزوز
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری شنوایی شناسی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران
2 عضو هیئت علمی گروه شنواییشناسی دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
3 استاد دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران
doi
10.22037/jrm.2018.110822.1565چکیده
مقدمه و اهداف وزوز از شایعترین نشانههای بیماریهای گوش و اختلالات شنوایی میباشد که به طور مرسوم به عنوان یک اختلال در ساختار گوش در نظر گرفته شده است، اما اخیرا دیدگاه بیشتر به سمت منشاء مرکزی گرایش دارد. امروزه تلاش بر این است که بر مبنای علوم اعصاب وزوز، تدابیر مدیریتی مناسب اتخاذ شود. مطالعه حاضر توضیحات جامع و جدید پیرامون فرآیندهای عصبی، شیوههای مدیریتی و توانبخشی وزوز فراهم آورده است. مواد و روش ها مقاله حاضر، مروری میباشد بر آخرین مقالات و کتب که از سال 2005 تا 2016 میلادی در زمینه وزوز، عصبشناسی و رویکردهای درمانی مرتبط منتشر شدهاند که از بانکهای اطلاعاتی PubMed, Proquest, Google Scholar, Science Direct انتخاب گردیده است. یافته ها وزوز بیشتر بر اثر تغییرات ناهنجار دستگاه عصبی مرکزی پس از محرومیت شنوایی و هیجانات منفی ایجاد میشود. این اختلال در حال حاضر درمان قطعی ندارد، اما با استفاده از دارودرمانی، تعدیل عصبی (Neural Modulation) و توانبخشی که اساس آن مشاوره میباشد، میتوان شدت آن را تسکین داد. همچنین روشهای درمانی جدیدی در حال پیشرفت است که مستقیما فرآیندهای عصبی مرتبط با وزوز را هدف قرار میدهد.