توانمندسازی روانشناختی مبتنی بر تجارب زیسته پرستاران

نویسندگان

1 دانشیار، گروه علوم رفتاری، پژوهشکده تحقیق و توسعه علوم انسانی، سازمان سمت، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری مشاوره، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 دانشیار، گروه مشاوره، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران (نویسنده مسئول)

doi
10.22038/mjms.2023.65065.3818
چکیده

مقدمه: توانمندی نیروی انسانی مهم‌ترین عامل بقا سازمان‌هایی مانند بیمارستان‌ها است که در درمان و حفظ سلامت جسمانی و روانی بیماران نقش مهمی را ایفا می‌کند؛ بنابراین توجه ویژه به توانمندسازی افراد در بیمارستان‌ها از هر سازمانی با اهمیت‌تر می‌باشد؛ لذا هدف پژوهش حاضر توانمندسازی روان‌شناختی مبتنی بر تجارب زیسته پرستاران است.روش کار: پژوهش از نوع کیفی و به روش پدیدارشناسی تفسیری صورت گرفت که هدف آن کشف عوامل توانمندسازی روانشناختی بر اساس تجارب زیسته پرستاران بود. شرکت‌کنندگان در پژوهش 16 نفر از پرستاران بیمارستان مشهد بودند که به صورت نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. داده‌ها با مصاحبه‌های عمیق، فردی و نیمه‌ساختاریافته جمع‌آوری شد و تا زمان اشباع داده‌ها، تداوم پیدا کرد. پس از پیاده‌سازی مصاحبه‌ها، بر اساس رویکرد هرمنوتیک تجزیه و تحلیل شدند. نتایج: بررسی داده‌ها، توانمندسازی روان‌شناختی پرستاران را نشان داد که در خصوص عوامل زمینه‌ساز سازمانی و شغلی 439 کد و 4 مفهوم ثانویه‌ی فرهنگ سازمانی، ویژگی‌های شغل، ابهام نقش شغلی و عدم حمایت اجتماعی شغلی وجود دارد. از عوامل زمینه‌ساز خانوادگی 279 کد و 5 مفهوم ثانویه‌ی ویژگی‌های خانواده، ابهام نقش خانوادگی، عدم حمایت خانواده، تقاضاهای همسری و ازدواج، تقاضاهای والدینی و تعلق خانوادگی بدست آمد و عوامل زمینه‌ساز فردی/روانشناختی 357 کد و 5 مفهوم ثانویه‌ی خودکارآمدی و مهارت‌ها، حساسیت شخصی، خواسته-های شخصی، وجدان کاری، خودشناسی تاب‌آوری بدست آمد.نتیجه‌گیری: با توجه به اهمیت توانمندسازی روانشناختی می‌توان پیشنهادکردمدیران بیمارستان‌هاباشناسایی فرایندهای اجتماعی که در طرز نگرش افراد مؤثر است و ایجاد جوّی که زمینه‌ساز توانمندسازی پرستاران باشد، به افزایش سطح شاخص‌های توانمندی پرستاران توجه بیشتری نمایند.