اثر مداخله یک برنامه تمرین هوازی زیربیشینه بر فاکتورهای شیر مادران خانه‌دار

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه علوم ورزشی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران

2 گروه علوم ورزشی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران

3 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ملکان، ملکان، ایران

doi
10.22037/jrm.2018.110480.1321
چکیده

مقدمه و اهداف مزایای شیردهی برای مادر و نقش حیاتی آن برای رشد و محافظت کودک در برابر بیماری ها بر کسی پوشیده نیست، ولی اثرات فعالیت فیزیکی و ورزشی مادر در دوران شیردهی بر کیفیت فاکتورهای شیر کاملاً مشخص نیست. بدین منظور مطالعه اثر ورزش هوازی زیربیشینه طولانی مدت بر فاکتورهای شیر مادران خانه‌دار انجام شد. مواد و روش ها 30 مادر غیرورزشکار با میانگین سنی (21/2±80/25) و 27/80 ± 3/85 BMI  (و در دسترس، داوطلبانه در تحقیق حاضر شرکت کرده و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. نمونه شیر اولیه از هر دو گروه 24 ساعت قبل و نمونه دوم بلافاصله بعد از تمرین از گروه آزمایش گرفته شد. 24 ساعت بعد از انجام تمرینات 12 هفته‌ای گروه آزمایش، مرحله سوم نمونه‌گیری شیر مجدداً از هر دو گروه انجام شد. برای بررسی اثر تمرین بر متغیرهای شیر از آزمون t و واریانس دو عامله استفاده شد. یافته ها مشاهده شد که یک ساعت تمرین هوازی با شدت 60 تا 70% (HRMax) تاثیر معناداری در فاکتورهای شیر مادران دارد، به طوری که درصد چربی و پروتئین افزایش، لاکتوز و آب شیر کاهش و هدایت الکتریکی بدون تغییر می‌ماند. با انجام ورزش هوازی 12 هفته‌ای، تفاوت معناداری در فاکتورهای شیر گروه‌های کنترل و مداخله مشاهده نشد. نتیجه گیری تمرین هوازی با شدت متوسط در مدت زمان طولانی با هدف توسعه عملکرد شیردهی و کیفیت فاکتورهای شیر مادران خللی ایجاد نمی‌کند.