اثر ذرات سیلیکای سنتزی، رزین اورتانی و فلوئوروکربن روی آب/ روغنگریزی پنبه
نویسندگان
1 استادیار، پژوهشکده رنگ و پلیمر، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی پلیمر و رنگ، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران
doi
/amnc.2018.7.25.7چکیده
در این مقاله به بررسی اثر اعمال همزمان و غیر همزمان عوامل اتصالدهنده عرضی دی متیلول اتیلن اوره (DMDHEU) و ترکیب بر پایه پلی یورتان CERESOL CPN و ترکیب آب/روغن گریز کننده بر پایه فلوئوروکربن FOBUGARD AF300 روی آبگریزی، روغن گریزی پارچه پنبهای پرداختیم. و سپس تأثیر ذرات سیلیکا روی آبگریزی، روغن گریزی و ثبات شستوشویی پارچه پنبهای مورد بررسی قرار گرفت. ذرات سیلیکا با استفاده از TEOS(Tetraethyl orthosilicate) ، اتانول و هیدروکسید آمونیوم که بهعنوان کاتالیزور برای کنترل اندازه ذرات مورداستفاده قرار میگیرد، سنتز شده و روی نمونه اعمال گردید. ذرات سیلیکا هیدروفیل از طریق افزایش زبری سطح میتوانند موجب بهبود آبگریزی و روغنگریزی شوند. آبگریزی و روغنگریزی نمونهها اندازهگیری شد. نمونه حاوی 6% عامل اتصالدهنده عرضی پلی یورتانی و 8% ترکیب فلوئوروکربن FOBUGARD AF300 دارای مقادیر آبگریزی 9 و روغنگریزی 6 بود. همچنین، از آنالیزهای سطح، EDS، FESEM برای شناسایی مورفولوژی سطح، آنالیز عنصری، توزیع و اندازه ذرات سیلیکا در سطح پارچه اصلاحشده استفاده گردید. اعمال غیر همزمان عوامل شبکهای کننده و فلوئوروکربن موجب بهبود آبگریزی و روغنگریزی گردید. همچنین، ذرات سیلیکا موجب بهبود ثبات شستوشویی اصلاحات صورت گرفته، شد. بهطوریکه پس از 5 سیکل شستوشو و عملیات حرارتی برای نمونه حاوی 1% ذرات سیلیکای سنتز شده اعداد 6 و 9 به ترتیب برای روغنگریزی و آبگریزی به دست آمد.