ضرورت تفکیک آثار و آراء قطعی قاضی سعیدقمی؛ کلید حل تعارضات فلسفی (احیاء مغفول ترین فیلسوف صدرایی مکتب اصفهان)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری پیام نور تهران، ایران
2 استاد دانشگاه پیام نور تهران-جنوب
3 استاد دانشگاه پیام نور تهران، ایران
4 استاد دانشگاه پیام نور تهران-ایران
doi
10.30473/pms.2025.73790.2127چکیده
چکیده:قاضی سعید قمی یکی از متفکران برجسته قرن یازدهم و دوازهم هجری(17.میلادی) است که با ترکیب مبانی حکمت اشراقی و آموزههای فلسفی صدرایی در تلاش بود تا راهحلهای نوینی برای مسائل فلسفه و تفسیر قرآن ارائه دهد. مبانی تفسیری قاضی سعید، به طور ویژه تعامل میان عقل، وحی و حکمت اشراقی را نشان میدهد، به گونهای که این سه عنصر در فرایند رسیدن به معرفت فلسفی و دینی مکمل یکدیگر به شمار میروند.اما یکی از چالشهای اساسی در فهم درست نظریات وی، بخشی از آثار انتسابی و نوعی اختلاط در هویت و آثار ایشان با میرزامحمدسعید حکیم، موجب ایجاد تعارضاتی در تحلیل آراء فلسفی و تفسیر وی گردیده است. این پژوهش با روششناسی ترکیبی تحلیل محتوایی، نسخهشناسی، مقایسه تاریخی به تفکیک آثار قطعی قمی پرداخته که سه اثر شرح توحید صدوق، الأربعین فی شرح أحادیث المشکله و رسائل اربعینیات با معیارهای قطعیسازی(اجازهنامههای معتبر، سبک فلسفی-عرفانی و انسجام مبنایی) مطابقت و مبنای بازشناسی نظام فلسفی وی قرار گرفته است. این تفکیک، چهرهای منسجم و مستقل از او به عنوان فیلسوفی متعهد به حکمت متعالیه و نوآور در حوزه تأویل عرفانی قرآن ترسیم و زمینهساز حل تعارضات و ابهامات در نسبتدهی آراء وی در تاریخ فلسفه اسلامی است.