کاربرد شاخصهای توپوگرافی و طیفی در تعیین نواحی مدیریتی در مزارع کشت گندم دیم، قزوین
نویسندگان
1 گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان، ایران
2 گروه علوم خاک، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
3 'گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا-همدان، ایران
4 گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
doi
10.22059/ijswr.2023.361179.669518چکیده
مدیریت پایدار خاک با درک صحیح از ویژگیهای خاک به حفظ حاصلخیزی و جلوگیری از تخریب آن کمک میکند. این تحقیق به منظور ارزیابی پتانسیل استفاده از مناطق مدیریت خاک (MZs) به عنوان روشی کارآمد برای بهبود بهره وری کشت گندم انجام شد. برایناساس تعداد 140 نمونه خاک از مزارع گندم دیم برداشت شد. از ویژگیهای خاکی به همراه ویژگیها و شاخصهای توپوگرافی و طیفی جهت تعیین MZs استفاده گردید. ویژگیهای توپوگرافی مورد استفاده در این مطالعه با استفاده از نرمافزار7.8.2 SAGA و نقشه DEM منطقه مورد مطالعه استخراج گردید. تهیه نقشه ویژگیها، انتخاب ویژگی-های بهینه با استفاده از آنالیز مولفههای اصلی (PCA)، تقسیمبندی مزرعه برپایه ویژگیهای منطقهای و توپوگرافی بهینه با استفاده از الگوریتمهای خوشهای در ترکیب با زمینآمار، مراحل ایجاد MZs در این مطالعه بودند. شاخص عملکرد فازی (FPI) و آنتروپی طبقهبندی نرمالشده (NCE) جهت ارزیابی تعداد بهینه MZs بررسی گردید. تجزیه و تحلیل نیمتغییرنما، الگوی توزیع مکانی متنوع با وابستگی مکانی متوسط تا قوی را برای اکثر ویژگیها در منطقه مطالعاتی نشان داد. در نهایت شش PC با مقادیر ویژه بیشتر از 1 با مجموع 3/76درصد از واریانس کل برای تجزیه و تحلیل بیشتر مورد استفاده قرار گرفتند. براساس حداقل مقدار FPI و NCE، شش ناحیه مدیریتی شناسایی شد. نتایج مقایسه میانگینها نشاندهنده تفاوت در ویژگیها در MZs است. این مطالعه نشان داد که تعیین MZs بر اساس تغییرات مکانی ویژگیهای توپوگرافی منطقه میتواند به طور موثری در شناسایی منابع اصلی تغییرپذیری عملکرد محصول و مدیریت خاک برای به حداکثر رساندن تولید محصول استفاده شود.