مطالعه آزمایشگاهی اثر تراز کارگذاری کفبند بر تغییرات آبشستگی موضعی در پاییندست سازههای کنترل تراز بستر سطح شیبدار
نویسندگان
1 گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
2 موسسه IA.ING ، لچه، ایتالیا
3 گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
doi
10.22059/ijswr.2023.361474.669520چکیده
حفظ تراز بستر رودخانهها بهویژه در بازههایی از مسیر آن که شیب بستر به دلایل مختلف از جمله برداشت شن و ماسه دچار افزایش موضعی شده است، از منظر حفاظت رودخانه اهمیت زیادی دارد. از جمله سازههای سازگار با محیط زیست که برای تثبیت بستر و کمک به پایداری دیوارههای رودخانه کاربرد زیادی دارد، سازههای کنترل تراز بستر سطح شیبدار میباشد. یکی از موضوعات مهم در حفظ پایداری این سازهها، کنترل یا کاهش آبشستگی در پاییندست آن میباشد. در تحقیق حاضر تاثیر نصب کفبند در ترازهای مختلف نسبت به بستر اولیه در پایین دست سازه کنترل تراز بستر سطح شیبدار با شیب 1:3 و 1:5 بر تغییرات عمق آب-شستگی برای المانهای زبری با چیدمان و اندازههای مختلف نصب شده بر روی سطح سازه مورد بررسی قرار گرفت. مقایسه نتایج نشان داد که تغییر تراز کفبند رابطهی مستقیمی بر مقدار آبشستگی دارد به طوری که با کاهش آن از حالت هم تراز بستر به یک دهم و یک ششم ارتفاع سازه، عمق آبشستگی در شرایط بدون اعمال زبری برای شیب 1:3 بهطور متوسط 36 و 41 درصد و برای شیب 1:5 بهطور متوسط 32 و 35 درصد افزایش پیدا کرد. بررسی نتایج نشان میدهد که با افزایش اندازه زبری بهگونهای که رژیم جریان عبوری از روی سازه به ریزشی تغییر یابد، اثر کاهش تراز کارگذاری کفبند بر افزایش عمق آبشستگی ناچیز میگردد.