مقایسه روش های حرکت درمانی و الکتروتراپی در مهارت درشت دست بیماران همی پلژی مزمن ناشی از سکته مغزی
نویسندگان
1 متخصص مغز و اعصاب و استادیار، گروه مغز و اعصاب دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
2 کارشناس کاردرمانی و تکنسین اتاق عمل، بیمارستان شهید مدنی، کرج، ایران
3 کارشناس فیزیوتراپی، بیمارستان شهید مدنی، کرج، ایران
4 کارشناس ارشد کاردرمانی، گروه کاردرمانی ، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
5 کارشناس ارشد آمار زیستی، گروه علوم پایه، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
6 کارشناس ارشد کاردرمانی، واحد کاردرمانی بخش طب فیزیکی و توانبخشی بیمارستان شهدای تجریش دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
7 دانشجوی دکترای روانشناسی کودکان استثنایی، مربی گروه کاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22037/jrm.2018.110679.1451چکیده
مقدمه و اهداف اختلال مهارت دست از شایعترین عوارض همیپلژی ناشی از سکته مغزی در بزرگسالان میباشد و نقصان آن باعث اختلال در فعالیتهای روزمره زندگی میگردد. لذا پژوهش حاضر با هدف مقایسه دو روش توانبخشی حرکتدرمانی و الکتروتراپی در مهارت دست بیماران انجام شد. مواد و روشها در مطالعه حاضر کارآزمایی بالینی دو گروهی از نوع قبل و بعد، 16 بیمار همیپلژی ناشی از سکته مغزی در مرحله 4 به بالای بهبودی برانستروم واجد شرایط به روش نمونهگیری غیراحتمالی در دو گروه تحت درمان قرار گرفتند. مداخله گروه اول به روش حرکتدرمانی و گروه دوم تحریکات الکتریکی فانکشنال به مدت 36 جلسه در هر یک انجام گردید. ارزیابی مهارت درشت دست بیماران در هر گروه با ابزار مینه سوتا، در سه جلسه اول و 18 و 36 درمان انجام گرفت. در تحلیل دادهها آزمون شاپیروویلک، آزمون تی زوجی و ضریب همبستگی پیرسون انجام شد. یافتهها یافتهها نشان داد میانگین نمرههای مهارت درشت دست بیماران در گروه حرکتدرمانی بین قبل و بعد درمان در هر سه حالت؛ قبل با جلسه 18 و جلسه 18 با جلسه 36 و نیز قبل با جلسه 36 بعد از مداخله تفاوت معناداری داشتند (0001/0>P)، اما در گروه الکتروتراپی تنها در دو حالت؛ قبل با جلسه 18 (002/0>P) و جلسه 18 با جلسه 36 بعد از مداخله (001/0>P) تفاوت معناداری داشتند. نتیجه گیری نتایج نشان داد که در روش حرکتدرمانی روند میانگین مهارت درشت دست سیر صعودی داشت و معنادار بودن نتایج درمان با افزایش تعداد جلسات درمانی امیدواری به بهبودی را افزایش میداد، اما در روش الکتروتراپی بهبودی تا اواسط جلسه نتایج خوبی داشته، ولی تداوم آن سیر نزولی در پی داشت.
