پرورش توانایی «اندیشیدن» بهمنزله اصل بنیادین «فلسفی زیستن» از منظر ملاصدرا
نویسندگان
1 استادیار فلسفه و کلام دانشگاه بینالمللی اهلبیت (ع)، تهران، ایران.
doi
10.30473/pms.2024.71116.2076چکیده
پرورش توانایی تفکر از مولفههای بنیادین در پروژه فلسفی زیستن است که قابلیت طرح در فلسفه ملاصدرا را به همراه دارد. بر همین اساس، پرسش مقاله این است که چگونه میتوان «مبانی انسانشناختی صدرا» را بهمنزله «مدلی برای توسعه و تعمیق تفکر» مرتبط کرده و طرحی از این نسبت دایرمدار پروژه فلسفی زیستن به دست داد؟ فرضیه مقاله بر امکان این نسبت استوار است. بدینگونه، اگر تصور «برنامه» برای هر مدل از زیستن مستلزم خردورزی است؛ در مرتبهای عمیقتر و مبتنی بر فلسفه ملاصدرا، اعتلای عقل همچون برنامهای برای فلسفی زیستن به حساب میآید. از دیگر سو، فعلیت تعقل منوط به لحاظ امکان و استعداد اولیه برای تحقق این فرایند است. فرض این بینش که علاوه بر توجیه انتزاعی-فلسفی میتواند منطبق بر سیر بیولوژیکی نوع انسان نیز باشد، ضرورت تصور سطوح متمایز عقل را تقویت میکند. سپس، در فرایند پرورش تواناییهای وجودی-ذهنی این امکان به نهایت فعلیت رسیده و عقل در کاملترین مرتبه محقق میشود. بدینسان، هر انسان این توانایی را دارد تا طبق فرایند «فلسفی زیستن» به پرورش جنبههای وجودی خویش مبادرت ورزد؛ این سیر استعلایی در اندیشه صدرا، با تمرین تفکر آغاز شده و با رعایت قواعد ذهنی و ضوابط عملی به نحوهای متمایز از «بودن» و شیوه شگفتی از درک موجودات ختم میشود.