تاثیر شش هفته برنامه گرم کردن عصبی- عضلانی بر بروز آسیب دیدگی و نمرات غربالگری عملکرد حرکتی مردان بسکتبالیست مستعد آسیب دیدگی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری آسیبشناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشگاه خوارزمی، پردیس بینالملل تهران، ایران
2 دانشیار، گروه آسیبشناسی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 دانشیار، گروه فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
4 استادیار، گروه آسیبشناسی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
10.22037/jrm.2018.110808.1562چکیده
مقدمه و اهداف آسیب دیدگی جزء لاینفک تمرینات و مسابقات ورزشی است و ورزشکاران همواره در معرض خطر آسیبدیدگی هستند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر شش هفته برنامه گرم کردن عصبی-عضلانی بر میزان بروز آسیبدیدگی و نمرات غربالگری عملکرد حرکتی مردان بسکتبالیست مستعد آسیبدیدگی در لیگ برتر ایران انجام شد. مواد و روش ها پژوهش حاضر بر روی 50 بازیکن بسکتبال مستعد آسیبدیدگی که توسط غربالگری عملکرد حرکتی شناسایی (سن 33/25، قد 56/197 سانتیمتر، وزن 1/97 کیلوگرم، شاخص توده بدن 59/24) به گروههای کنترل و مداخله تمرینی تقسیم شدند، انجام شد. گروه مداخله شش هفته تمرینات عصبی-عضلانی و گروه کنترل تمرینات متداول تیمی را انجام دادند. در خاتمه مانند پیش از آغاز فصل و پیش از دوره تمرینات، آزمونهای غربالگری عملکرد حرکتی انجام شد و گزارشات آسیبدیدگی آزمودنیها مورد بررسی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل دادهها با آزمون t مستقل و آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیریهای مکرر انجام شد. یافته ها نتایج نشان داد که پروتکل تمرینی عصبی-عضلانی تاثیر معناداری در کاهش آسیبدیدگی ناحیه اندام فوقانی، کمر و مرکزی تنه (500/0P=)، اندام تحتانی (001/0P=) داشت. بررسی امتیازات سه مرحله آزمون نشان داد که تمرینات عصبی-عضلانی افزایش بیشتری در امتیاز غربالگری عملکرد حرکتی نسبت به تمرینات متداول داشت. نتیجه گیری میتوانبا غربالگری عملکرد حرکتی بازیکنان مستعد آسیبدیدگی را پیش و بین فصل مسابقات شناسایی کرد. همچنین اجرای تمرینات عصبی-عضلانی ممکن است احتمال بروز آسیبدیدگی را در افراد مستعد آسیب کاهش دهد و همچنین بتواند امتیاز آزمونهای غربالگری عملکرد حرکتی را ارتقاء دهد.