ارزیابی فصلی عملکرد آبیاری در باغ‌های هلو و شلیل (مطالعه موردی: استان اردبیل)

نویسندگان

1 بخش تحقیقات فنی و مهندسی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل (مغان)، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی،

2 موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران

doi
10.22059/ijswr.2023.356915.669503
چکیده

ارزیابی عملکرد آبیاری در شرایط واقعی بهره‌برداری به‌عنوان نخستین گام در جهت بهبود مدیریت منابع آب کشاورزی محسوب می‌شود. در این پژوهش، عملکرد فصلی آبیاری هلو و شلیل در شرایط واقعی بهره‌برداری از طریق پایش 24 باغ واقع در استان اردبیل (شهرستان‌های پارس‌آباد و مشگین‌شهر)، در فصل زراعی 1398-1397 مورد ارزیابی قرار گرفت. مجموع آب کاربردی و بارش موثر فصلی (I + Pe) و عملکرد میوه به‌ترتیب، بین 280 تا 1675 میلی‌متر و 00/1 تا 43/32 تن بر هکتار اندازه‌گیری شد (به‌ترتیب، با میانگین وزنی 582 میلی‌متر و 61/14 تن بر هکتار). میانگین نمایه  تأمین نسبی آبیاری (RIS) برای روش آبیاری قطره‌ای (25/1) به‌طور معنی‌داری (P < 0.05) پایین‌تر از روش آبیاری سطحی (66/1) بود. اثر سطح مهارت بهره‌بردار، کشت مخلوط درختان، فواصل کشت درختان، روش آبیاری و خسارت‌های بیماری/سرمازدگی بر نمایه‌های بهره‌وری آب معنی‌دار (P < 0.05) بود. در باغ‌های تحت کشت ارقام زودرس، دیررس و ترکیبی از ارقام زودرس و دیررس به‌ترتیب، 75، 25 و 15 درصد از آب کاربردی فصلی به‌دوره پس از برداشت میوه اختصاص یافت. خسارت بیماری/سرمازدگی موجب کاهش به‌ترتیب، 87 و 85 درصدی عملکرد میوه و نمایه بهره‌وری آب (WPI+Pe) در مقایسه با باغ‌های فاقد خسارت شدید شد. تحت محدودیت‌های فنی و اقتصادی فعلی، اکثر باغ‌های مورد مطالعه مدیریت منطقی (اما با بهره‌وری پایین) آب آبیاری را تجربه کردند. ارتقای راندمان آبیاری و عملکرد میوه، کنترل خسارت‌های بیماری/سرمازدگی و اجرای کم‌آبیاری کنترل شده در دوره‌های قبل و پس از برداشت میوه موثرترین راهکارهای بهبود نمایه‌های بهره‌وری آب در منطقه مطالعاتی است.