کاهش عدم قطعیت مدل زمین شناسی با پساپردازش زمین آماری در کانسار مس میدوک
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مهندسی معدن، دانشگاه کاشان، کاشان
2 دانشجوی دکتری، گروه مهندسی معدن، دانشگاه کاشان، کاشان
3 کارشناسی ارشد، مجتمع مس شهربابک، کرمان
doi
10.30479/jmre.2021.10991.1282چکیده
امروزه مدلسازی زمینآماری برای تجزیه و تحلیل ساختارهای زیرزمینی به صورت وسیعی مورد استفاده قرار میگیرد. استفاده از تکنیکهای کاهش عدم قطعیت توام با مدلسازی، دقت شناسایی ساختارهای زیرزمینی را افزایش میدهد. در این پژوهش از روش زمینآماری کریجینگ شاخص برای مدلسازی توزیع فضایی 4 واحد زمینشناسی شناسایی شده (زون فروشست، زون اکسید، زون سوپرژن و هیپوژن) در کانسار مس پورفیری میدوک استفاده شده است. در این مطالعه از معیار واریانس برنولی برای ارزیابی عدم قطعیت با استفاده از مدل زمینشناسی حاصل استفاده شد و برای کاهش میزان عدم قطعیت توام با مدل حاصل، عملیات پساپردازش با استفاده از بازنمونهگیری از مدل تخمین خورده انجام شد و این عملیات تا دستیابی به یک مدل زمینشناسی دارای سطح قابل قبولی از عدم قطعیت ادامه یافت. در نهایت برای اعتبارسنجی نتایج، از چالهای آتشباری در یکی از پلههای استخراجی استفاده شد. نتایج به دست آمده نشان داد که در نتیجه اعمال عملیات پساپردازش میزان عدم قطعیت از 98/5 درصد به 87/2 درصد کاهش یافته است.