فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف پاسخ­های عصبی-عضلانی با تاخیر از مهمترین نقایص حسی-حرکتی در افراد دارای بی­ثباتی عملکردی محسوب می­شود که بیانگر بهره­گیری از استراتژی­های جبرانی است. با توجه به اینکه اکثر حرکات بدن در زنجیره کینتیکی بسته صورت می­گیرد، وجود نقایص حسی-حرکتی دیستال بر عملکرد نواحی پروگزیمال اثرگذار است و موجب به کارگیری استراتژی­های جبرانی در نواحی پروگزیمال می­شود، هدف از انجام تحقیق حاضر بررسی استراتژی­های جبرانی ناکارآمد در افراد دارای بی­ثباتی عملکردی مچ پا با استفاده از اغتشاش بیرونی حین راه رفتن می­باشد. مواد و روش­ ها در تحقیق نیمه­تجربی حاضر هفت آزمودنی مرد سالم (با میانگین سنی70/1±40/23 سال) و هفت آزمودنی دارای بی­ثباتی عملکردی مچ پا (با میانگین سنی 81/0±31/24 سال) به عنوان آزمودنی شرکت کردند. فعالیت الکتریکی عضلات نازک­نی طویل، ساقی قدامی، سرینی میانی، و ارکتور اسپاین با استفاده از دستگاه الکترومایوگرافی در حین راه رفتن افراد روی دستگاه اغتشاش اینورژنی محقق ساخته اندازه­گیری شد. زمان پاسخ به اغتشاش در سیگنال فعالیت الکتریکی هر یک از عضلات با استفاده از نرم­افزار متلب استخراج و با استفاده از آزمون آماری تی مستقل در سطح معناداری p یافته­ ها گروه بی­ثباتی در مقایسه با گروه سالم زمان پاسخ به اغتشاش طولانی معناداری در عضلات نازک­نی و ارکتور اسپاین نشان دادند (p<0.05)، در حالی که زمان پاسخ به اغتشاش در عضله سرینی میانی در افراد دارای بی­ثباتی به صورت معناداری کمتر از گروه سالم بود (p<0.05). با وجود اینکه در عضله ساقی قدامی زمان پاسخ به اغتشاش آن در گروه دارای بی­ثباتی عملکردی طولانی­تر از گزوه سالم بود، اختلاف معناداری بین زمان پاسخ به اغتشاش در دو گروه مذکور مشاهده نشد (p>0.05). نتیجه ­گیری نتایج تحقیق حاضر نشان داد که افراد دارای بی­ثباتی زمان پاسخ به اغتشاش متفاوتی نسبت به افراد سالم دارند. به­کارگیری زودتر عضله سرینی میانی در افراد دارای بی­ثباتی نشان از به­کارگیری استراتژی هیپ می­باشد. از آنجا که افراد دارای بی­ثباتی عملکردی نقص در عضلات اطراف مچ پا دارند، بنابراین استراتژی مچ پا به منظور حفظ پاسچر نمی­تواند پاسخ­گوی اغتشاش باشد؛ به همین علت در افراد دارای بی­ثباتی استراتژی غالب استراتژی هیپ می­باشد. دگرگونی در زمان پاسخ به اغتشاش به دلیل تغییر در کنترل عصبی-عضلانی مرکزی گزارش شده است، بنابراین ضرورت توجه درمانگران به شناسایی استراتژی­های جبرانی توصیه می­شود.