بررسی تاثیر نقاشی درمانی در کاهش پرخاشگری کودکی با تشخیص میلو مننگوسل: گزارش موردی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری تخصصی کاردرمانی، گروه کاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.

2 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه پیام نور واحد تهران جنوب، تهران ، ایران

doi
10.22037/jrm.2018.110685.1454
چکیده

مقدمه و اهداف میلو مننگوسل یک ناهنجاری مادرزادی سیستم اعصاب مرکزی می­باشد. کودکان با این اختلال علاوه بر داشتن مشکلات حرکتی، اغلب از مشکلات رفتاری-هیجانی نیز رنج می­برند که در این بین، پرخاشگری می­تواند با توجه به تاثیرگذاری در تمامی حیطه­های زندگی فرد نظیر تحصیل، تعامل با همسالان از سایر اختلالات رفتاری هیجانی مهمتر باشد. بنابراین مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر نقاشی­درمانی در کاهش پرخاشگری کودکی با تشخیص میلومننگوسل انجام شده است. معرفی بیمار مطالعه حاضر یک مطالعه گزارش موردی می­باشد که به بررسی 12 جلسه نقاشی­درمانی به روش دستورالعمل در کاهش پرخاشگری کودکی 10 ساله با تشخیص میلومننگوسل پرداخته است. در مطالعه حاضر از دو پرسش­نامه باس و پری و پرسش­نامه پرخاشگری کودکان 11-7 ساله (فرم معلمان) استفاده شد که قبل از انجام نقاشی­درمانی و نیز پس از 12 جلسه نقاشی­درمانی توسط معلم کودک تکمیل شد. یافته ­ها تغییر نمرات به ­دست­آمده از هر دو پرسش­نامه باس و پری و پرسش­نامه پرخاشگری کودکان 11-7 ساله (فرم معلمان) نشان داد که نقاشی ­درمانی در کاهش پرخاشگری این کودک موثر بوده است. نقاشی ­درمانی می­تواند به عنوان روش مناسبی در کاهش پرخاشگری کودکان با اختلالات متعدد کاربردپذیر باشد.