بررسی تاثیر نقاشی درمانی در کاهش پرخاشگری کودکی با تشخیص میلو مننگوسل: گزارش موردی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی کاردرمانی، گروه کاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه پیام نور واحد تهران جنوب، تهران ، ایران
doi
10.22037/jrm.2018.110685.1454چکیده
مقدمه و اهداف میلو مننگوسل یک ناهنجاری مادرزادی سیستم اعصاب مرکزی میباشد. کودکان با این اختلال علاوه بر داشتن مشکلات حرکتی، اغلب از مشکلات رفتاری-هیجانی نیز رنج میبرند که در این بین، پرخاشگری میتواند با توجه به تاثیرگذاری در تمامی حیطههای زندگی فرد نظیر تحصیل، تعامل با همسالان از سایر اختلالات رفتاری هیجانی مهمتر باشد. بنابراین مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر نقاشیدرمانی در کاهش پرخاشگری کودکی با تشخیص میلومننگوسل انجام شده است. معرفی بیمار مطالعه حاضر یک مطالعه گزارش موردی میباشد که به بررسی 12 جلسه نقاشیدرمانی به روش دستورالعمل در کاهش پرخاشگری کودکی 10 ساله با تشخیص میلومننگوسل پرداخته است. در مطالعه حاضر از دو پرسشنامه باس و پری و پرسشنامه پرخاشگری کودکان 11-7 ساله (فرم معلمان) استفاده شد که قبل از انجام نقاشیدرمانی و نیز پس از 12 جلسه نقاشیدرمانی توسط معلم کودک تکمیل شد. یافته ها تغییر نمرات به دستآمده از هر دو پرسشنامه باس و پری و پرسشنامه پرخاشگری کودکان 11-7 ساله (فرم معلمان) نشان داد که نقاشی درمانی در کاهش پرخاشگری این کودک موثر بوده است. نقاشی درمانی میتواند به عنوان روش مناسبی در کاهش پرخاشگری کودکان با اختلالات متعدد کاربردپذیر باشد.