زمین شیمی و محیط تکتونوماگمایی سنگ های آتشفشانی منطقه گویجه ییلاق (جنوب قیدار)، استان زنجان

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده علوم، گروه زمین شناسی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران

2 دانشیار، دانشکده علوم، گروه زمین شناسی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران

3 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده علوم، گروه زمین شناسی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران

4 دانشیار، دانشکده علوم، گروه زمین شناسی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران

doi
10.22071/gsj.2019.152998.1555
چکیده

سنگ‌های آتشفشانی گویجه‌ییلاق در فاصله حدود 120 کیلومتری جنوب‌باختر زنجان قرار گرفته و بخشی از پهنه ایران مرکزی می‌باشد. واحدهای سنگی منطقه گویجه‌ییلاق متعلق به سنوزوئیک بوده و عمدتاً متشکل از واحدهای آتشفشانی (گدازه‌های بازالتی تا آندزیتی) و رسوبی الیگومیوسن می‌باشند. بر اساس تقسیم‌بندی زمین‌شیمیایی، گدازه‌های یادشده از نوع بازالت، آندزیت بازالتی و آندزیت بوده و دارای ماهیت کالک‌آلکالن تا کالک‌آلکالن پتاسیم بالا هستند. در نمودارهای عناصر کمیاب به‌هنجارشده به گوشته اولیه، گدازه‌های مزبور از الگوی مشابهی برخوردار بوده و دارای غنی‌شدگی عناصر LILE (Ba، Th، K و Pb) همراه با آنومالی منفی عناصر HSFE (Nb و Ti) می‌باشند. این سنگ‌ها دارای الگوی عناصر کمیاب خاکی غنی از LREEنسبت به HREE و نسبت بالای LREE/HREE می‌باشند. در نمودار‌های تمایز محیط‌های تکتونوماگمایی، این سنگ‌ها مربوط به کمان ماگمایی قاره‌ای هستند. بر اساس نتایج داده‌های ژئوشیمیایی می‌توان گفت که سنگ‌های آتشفشانی منطقه گویجه‌ییلاق از ذوب بخشی 20-5 درصدی یک گوشته گارنت اسپینل‌لرزولیتی غنی‌شده مرتبط با فرورانش نئوتتیس به زیر ایران مرکزی، در کمان ماگمایی ارومیه- دختر تشکیل شده‌اند.