اثربخشی کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی بر اضطراب مرگ و تحمل پریشانی بیماران مبتلا به دیابت نوع دو
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران
2 گروه روانشناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 گروه روانشناسی، پردیس بین المللی کیش، دانشگاه تهران، تهران.
4 گروه روانشناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
5 گروه روانشناسی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران.
doi
10.22038/mjms.2023.24279چکیده
مقدمه بیماری دیابت نوع دو جزو بیماری های مزمن است. این نوع بیماریها به خاطر ماهیتی که دارند باعث اضطراب مرگ و پریشانی میشوند. این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی کاهش استرس مبتنی بر ذهنآگاهی بر اضطراب مرگ و تحمل پریشانی بیماران مبتلا به دیابت نوع دو انجام شد. روش کار روش پژوهش از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود. از جامعه آماری بیماران مبتلا به دیابت نوع دو شهر تهران در سال 1401 بهصورت دردسترس 35 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. پرسشنامههای پژوهش شامل اضطراب مرگ (تمپلر، 1970) و تحمل پریشانی (سیمونز و گاهر، 2005) بود. کاهش استرس مبتنی بر ذهنآگاهی به مدت ده جلسه برای گروه آزمایش اعمال شد. نتایج یافتههای توصیفی نشان داد که نمرات گروه آزمایش نسبت به نمرات گروه کنترل کاهش محسوسی در اضطراب مرگ و افزایش محسوس در تحمل پریشانی دارد. نتیجه تحلیل کوواریانس نشان داد که پس از حذف اثر پیش آزمون، میانگین نمرات پس آزمون دو گروه اختلاف آماری معناداری داشتند (001/0p<). نتیجه گیری بر اساس نتایج، کاهش استرس مبتنی بر ذهنآگاهی در بهبود اضطراب مرگ و تحمل پریشانی بیماران مبتلا به دیابت نوع دو مؤثر بود، لذا میتوان از آن بهعنوان روش درمانی مکمل در کنار روشهای پزشکی در راستای ارتقای وضعیت روانشناختی (بهبود اضطراب مرگ و تحمل پریشانی) بیماران استفاده نمود.
