فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

امروزه، افزایش تقاضای غذایی باعث افزایش مصرف انرژی شده که این امر پیامدهای زیست‌محیطی زیادی نظیر آلودگی هوا و گرمایش جهانی را به همراه دارد. آبیاری یکی از عملیات انرژی‌بر در کشاورزی است که انرژی زیادی را مصرف می‌کند و اثرات زیانبار زیست‌محیطی دارد. کاربرد روش‌های نوین آبیاری در کشاورزی از جنبه‌های مختلف قابل بررسی است. بنابراین، هدف از این تحقیق بررسی شاخص‌های انرژی و زیست‌محیطی تولید گردو در روش‌های آبیاری سطحی و تحت‌فشار است. داده‌های موردنیاز شامل اطلاعات مربوط به نهاده‌ها و انرژی مصرفی از باغات شهرستان‌های شهرکرد و سامان استان چهارمحال‌و‌بختیاری در سال زراعی 1400- 1401 با استفاده پرسشنامه و مصاحبه جمع‌آوری گردید. نتایج نشان داد که انرژی کل مصرفی تولید گردو در روش آبیاری تحت‌فشار 53/29573 و در روش آبیاری سطحی 46/25058 مگاژول بر هکتار است. این موضوع نشان می‌دهد در تولید گردو به روش آبیاری تحت‌فشار، علی‌رغم مصرف کمتر آب، انرژی کل مصرفی بیشتر است. در مورد عملکرد مغز گردو در دو سامانه مذکور تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد. نتایج همچنین نشان داد در تولید گردو، پرمصرف‌ترین نهاده‌ها در روش آبیاری تحت‌فشار پلاستیک و کود حیوانی (به ترتیب حدود 32% و 15%) و در روش آبیاری سطحی کود ازته و کود حیوانی (به ترتیب حدود 30% و 25%) بود. شاخص نسبت انرژی گردو در روش‌های آبیاری تحت‌فشار و سطحی به ترتیب برابر با 77/2 و 58/3 به‌دست آمد. در کل از نظر شاخص‌های انرژی، روش آبیاری سطحی شرایط بهتری نسبت به روش آبیاری تحت‌فشار داشت. نتایج ارزیابی چرخه زندگی تولید گردو نشان داد در دو روش آبیاری، در آسیب به سلامت انسان و اکوسیستم‌ها بیشترین درصد را انتشارات مستقیم داشته است. به‌طور کلی بررسی شاخص‌های زیست‌محیطی تولید گردو در دو روش آبیاری نشان داد که استفاده از روش آبیاری تحت‌فشار باعث کاهش آسیب به محیط زیست می‌شود.