شناسایی و تحلیل بازدارندههای توسعه کشاورزی حفاظتی در استان آذربایجان شرقی
نویسندگان
1
2
3
doi
10.22034/jam.2024.58136.1252چکیده
یکی از رویکردهای کشاورزی در دنیا جهت مقابله با چالشهای مختلف زیست محیطی و فرسایش، توسعه کشاورزی حفاظتی با هدف دستیابی به تولید پایدار و مدیریت منابع آب و خاک است. رویکرد اصلی کشاورزی حفاظتی، تأکید بر عدم بهکارگیری حشرهکش ها، کود شیمیایی، علفکش ها که روش های مکانیکی کمتر مورد استفاده قرار گیرد و فقط روشهای طبیعی استفاده شود. پژوهش حاضر از لحاظ کاربردی جزء پژوهشهای کیفی است. برای انجام این تحقیق سه گام تعیین گردید. در گام اول بازدارندههای توسعه کشاورزی حفاظتی شناسایی میشوند. این کار به روش تحلیل محتوای کیفی منابع و انجام مصاحبه با متخصصان و صاحبنظران حاصل از 22 مصاحبه نیمه ساختاریافته در استان آذربایجان شرقی صورت گرفت. در گام دوم، بازدارنده ها رتبهبندی و گروهبندی خواهند شد. در گام سوم الگوها از روش الگوسازی ساختاری تفسیری جهت تعیین سطح بازدارندههای اصلی شناسایی و روابط درونی بین بازدارندهها استفاده میشوند. جامع و الگوی بازدارندهها طراحی و بعد از تشکیل کمیتهی فنی متشکل از 6 نفر با کارشناسان در بخش تحلیل بازدارندهها حاصل از تحلیل محتوای متن مصاحبهها در مرحله کدگذاری، 27 عاملهای بازدارنده به هفت گروه بازدارنده (مالی، اعتباری، خدماتی، حمایتی)، آموزشی و دانشی، نگرشی، سیاستگذاری و برنامهریزی، ساختاری و نهادی، تکنیکی و مدیریتی تقسیم شدند، عوامل ساختاری و نهادی و سیاستگذاری و برنامهریزی پایههای الگوی بازدارندهها و عوامل ساختاری و نهادی، سیاستگذاری و برنامهریزی و نظارتی و ارزیابی و استفاده از خدمات و بستههای تشویقی برای کشاورزان از پایههای الگوی پیشران میباشند.