ارزیابی تأثیر مشخصه‌های بانک بر کانال وام‌دهی بانک‌ها با رویکرد FAVAR

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه مالی و بیمه، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

2 دانشیار، گروه رهبری و سرمایه انسانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

3 استاد، گروه مالی و بیمه، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

4 استادیار، گروه مالی و بیمه، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

doi
10.22059/frj.2021.327426.1007220
چکیده

هدف: در این پژوهش وجود کانال وام‌دهی بانک‌ها به‌عنوان یکی از سازوکار‌های انتقال سیاست پولی و اثرگذاری مشخصه‌های بانکی بر این کانال در اقتصاد ایران بررسی‌ شده است. روش: مدل استفاده‌شده در این پژوهش، مدل FAVAR است که برنانکه، بووین و الیاس (۲۰۰۵) معرفی کرده‌اند. در این پژوهش، ۶۱ متغیر کلان اقتصادی، طی دوره ۱Q۱۳۸۳ تا ۴Q۱۳۹۸ و ۲۴ متغیر بانکی، طی دوره ۴Q۱۳۸۷ تا ۴Q۱۳۹۸ به‌کار گرفته شده است. یافته‌ها: نتایج نشان می‌دهد که سیاست پولی بر وام‌دهی بانک‌ها در اقتصاد ایران تأثیر با اهمیت و معناداری دارد. با بررسی اثر مشخصه‌های بانک بر کانال وام‌دهی، در دو حالت وام‌دهی تجمیع‌شده و تفکیک‌شده، نتایج نشان می‌دهد که واکنش وام‌دهی تجمیع‌شده بانک‌ها به سیاست پولی، بعد از لحاظ‌کردن مؤلفه‌های بانکی، به‌صورت بااهمیتی تغییر نمی‌کند؛ اما با درنظرگرفتن وام‌دهی تفکیک‌شده بانک‌ها، نتایج نشان می‌دهد که واکنش وام‌دهی برخی بانک‌ها به شوک سیاست پولی معنادار نیست و مشخصه‌های بانک تا حدی بر کانال وام‌دهی اثرگذارند. نتیجه‌گیری: کانال وام‌دهی را می‌توان در اقتصاد ایران کانالی فعال به‌شمار آورد که از طریق آن، بخش واقعی می‌تواند تحت تأثیر قرار گیرد. همچنین مشخصه‌های بانک بر کانال وام‌دهی اثر چشمگیری نمی‌گذارد.