کانیشناسی، ژئوشیمی و خاستگاه کانهزایی آهن یاپل، شمالغرب دیواندره، کردستان
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، گروه زمینشناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
2 استادیار، پژوهشکده علوم زمین، سازمان زمینشناسی و اکتشافات معدنی کشور، تهران، ایران
doi
10.22071/gsj.2020.203494.1708چکیده
کانسار آهن یاپل در شمالغربی زون ساختاری سنندج-سیرجان واقع شده است. مجموعهای از سنگهای دگرگونی پالئوزوئیک شامل شیست سبز، میکاشیست، کلریت شیست با درجه دگرگونی رخساره شیست سبز همراه با اسکارن و مرمر در این محدوده رخنمون دارند. توده نفوذی لوکوگرانیتی با سن ژوراسیک در شمالغرب کانیسازی یاپل با روند شمالشرق-جنوب-غرب رخنمون دارد که مجموعه سنگهای پالئوزوئیک را قطع کرده است. کانی سازی آهن در این محدوده، غالبا" بصورت منیتیت است که به شکلهای عدسی، رگهای، رگچهای و دانه پراکنده است که در گارنت شیستها و شیستهای سبز و حد فاصل مرمرها تشکیل شده است. کانسار دارای بافتهای پراکنده، تودهای، جانشینی و شبکهای است. هالههای دگرسانی شامل اپیدوتی، کلریتی، هماتیتی، آرژیلی و سیلیسی است. کانیهای باطله بیشتر گارنت، کلریت، اکتینولیت، اپیدوت و کوارتز هستندکه گاهی با کانیهای رسی و کلسیت همراهی میشوند. حضور اپیدوت، و آکتینولیت و ترمولیت که گاهی با گارنت نیز همراه است، نشانۀ یک فاز پیرو متاسوماتیسم تاخیری است که با کانی سازی منیتیت همراه است. است می باشد. بر پایه شیمی کانی منیتیت، تغییرات عناصر کبالت، نیکل، سیلیسیوم، وانادیم و آلومینیوم و الگوی پراکندگی عناصر کمیاب کانهزایی آهن یاپل شباهت زیادی با کانسارهای نوع اسکارنی دارد.