کاربرد شیمی کانیهای بیوتیت و ارتوپیروکسن در بررسی شرایط تکتونو- ماگمایی انکلاوهای توده پلوتونیک الوند و سنگ میزبان آنها
نویسندگان
1 استاد، گروه زمینشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
2 دانشجوی دکترا، گروه زمینشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
3 دانشجوی دکترا، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، شهرکرد، ایران
4 استاد، گروه علوم زمین و محیط زیست، دانشگاه یاماگاتا، یاماگاتا، ژاپن
doi
10.22071/gsj.2020.211581.1735چکیده
توده پلوتونیکی الوند یکی از بزرگترین تودههای نفوذی در بخش شمالی زون سنندج - سیرجان است که در جنوب شهر همدان واقع شده است. این توده متشکل از گرانیتوئیدهای پورفیری، لوکوکرات، سنگهای نفوذی بازیک و آنکلاوهای به اندازههای متفاوت و به اشکال مختلف دیده می شوند. بیوتیتهای موجود در مونزوگرانیت پورفیروئید، دیوریت، آنکلاو میکروگرانولار فلسیک، آنکلاو میکروگرانولار مافیک و آنکلاو سورمیکاسه در قلمرو بیوتیتهای منیزیمدار و بیوتیتهای موجود در نوریتها در قلمرو فلوگوپیت، واقع شدهاند. ارتوپیروکسنهای نوریت در محدوده کلینوانستاتیت و ارتوپیروکسن آنکلاو میکروگرانولار مافیک در محدوده کلینوفروسیلیت میباشند. بر پایه دماسنجی بر مبنای میزان Ti موجود در بیوتیتها، مونزوگرانیت 662 تا 734، نوریت 688 تا 776، دیوریت 598 تا 724، آنکلاو سورمیکاسه 662 تا 687، آنکلاو میکروگرانولار فلسیک 694 تا 712 و آنکلاو میکروگرانولار مافیک 635 تا 737 درجه سانتیگراد را نشان میدهند. بر اساس ترکیب شیمیایی بیوتیت و ارتوپیروکسن ماگمای سازنده آنکلاوهای توده پلوتونیک الوند و سنگ میزبان آنها در گستره آهکی - قلیایی قرار گرفتهاند. ارتوپیروکسنهای نوریت و آنکلاو میکروگرانولار مافیک نشان میدهد مجموعه نفوذی الوند در رده سنگهایی با فوگاسیته اکسیژن بالا جای میگیرند، که از صفات آهکی-قلیایی بودن توده میباشد، که با ویژگیهای تکتونوماگمایی محیطهای وابسته به فرورانش همخوانی دارد.