مطالعه سازندهای زمین‌شناسی دشت سراوان و اثر آن برخواص کیفی آب زیرزمینی منطقه

نویسندگان

1 استادیار بیابان زدایی، مجتمع آموزش عالی سراوان، سراوان، ایران

2 مربی گروه عمران، مجتمع آموزش عالی سراوان، سراوان، ایران

doi
چکیده

آبخوان سراوان بخشی از حوضة آبریز رودخانة ماشکید می‌باشد. در این مقاله به ‌ارتباط ویژگیهای کیفی منابع آب با ویژگیهای زمین شناسی محدوده به لحاظ سنگ شناسی و ساختاری پرداخته شده ‌است. به ‌این منظور با تعیین محدوده درمنطقة سراوان به بررسی میدانی و شناسایی و پراکندگی سازندهای زمین شناسی با استفاده ‌از نقشه‌های زمین شناسی موجود پرداخته شد. سپس با شناسایی موقعیت چاه‌ها و سایر منابع آبی 29 منبع آبی شامل چاه و قنات جهت نمونه برداری انتخاب و براساس نتایج تجزیه نمونه‌های آب منطقه، نقشه‌های پراکنش و هم غلظت EC، TDS، کلر، سولفات، کلسیم، منیزیم و... ترسیم شد. تفسیر نقشه‌های رسم شده نشان داد محدوده شمال غربی دشت سراوان از الله‌اباد به طرف مرکز دشت و قسمت غربی جاده آسفالته محور مواصلاتی سراوان- خاش تا بعد از چاه خدابخش به دلیل تأثیر عوامل اثرگذار سازندهای زمین شناسی کیفیت آب زیرزمینی پایین و همچنین در اطراف شهر سراوان از هوشک تا پره کنت علاوه بر اثر عوامل زمین شناسی به دلایل تراکم جمعیتی و وجود فاضلاب‌های شهری نیز از کیفیت پایینی برخوردار بوده و در انتهای دشت نیز در منطقه دهک به دلیل محل تخلیه‌ آب زیرزمینی و تجمع رسوبات ناشی از جریان آب زیرزمینی نیز از کیفیت پایینی برخوردارند و بهترین کیفیت از منابع آبی موجود چاه گمبان درجنوب غرب و چاه دشتو و قنات گشت در شمال دشت و در اطراف سازند گرانیتی کوه سفید گشت می‌باشند.