مقایسه تاثیر آموزش گروهی و آموزش انفرادی هندلینگ بر کیفیت زندگی مادران کودکان 1 تا 6 ساله مبتلا به فلج مغزی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، گروه آموزشی کاردرمانی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران
2 دانشیار، مرکز تحقیقات توانبخشی اعصاب اطفال، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران
3 استادیار، گروه آموزشی آمار، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران
4 دانشجوی دکتری، گروه آموزشی کاردرمانی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
5 کارشناسی ارشد، گروه آموزشی کاردرمانی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22037/jrm.2017.1100313چکیده
مقدمه و اهداف ناتوانی کودک در درون خانواده ایجاد میشود و آثار نامطلوبی بر کارکرد خانواده و کیفیت زندگی آنها بر جا میگذارد، بنابراین پژوهش حاضر با هدف مقایسه تاثیر آموزش گروهی و آموزش انفرادی هندلینگ بر کیفیت زندگی مادران کودکان فلج مغزی انجام گردید. مواد و روشها در مطالعه حاضر کارآزمایی بالینی تصادفی و یک سو کور، 50 نفر از مادران کودکان فلج مغزی شهر اصفهان انتخاب شدند و بهصورت تصادفی در دو گروه آموزش انفرادی و گروهی قرار گرفتند. ابزارهای جمعآوری اطلاعات شامل پرسشنامه کیفیت زندگی 36-SF، پرسشنامه سنجش افسردگی، اضطراب و استرس، پرسشنامه سنجش آگاهی از مراقبتهای ویژه صحیح کودکان فلج مغزی، سیستم طبقهبندی اسپارکل، سیستم طبقهبندی عملکرد حرکتی درشت و پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک بود. دادهها قبل و سه ماه بعد از مداخله جمعآوری و توسط نرمافزار SPSS نسخه 21 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها آنالیز کوواریانس نشان داد که در نمره کیفیت زندگی و سایر خردهمقیاسها بهجز سلامت هیجانی و سلامت عمومی، بین دو گروه آموزش انفرادی و گروهی اختلاف معنادار آماری وجود ندارد (05/0<P). نتیجه گیری تاثیر آموزش گروهی و انفرادی مراقبتهای ویژه بر کیفیت زندگی کلی مادران کودکان فلج مغزی به یک اندازه است.