قابلیت سنجی کارآمدی روش‌های ترکیب و تلفیق داده های رادار و اپتیک با هدف شناسایی مناطق دگرسانی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه سنجش از دور و GIS، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

2 دانشیار، گروه سنجش از دور و GIS، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

3 استادیار، گروه سنجش از دور و GIS، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

doi
10.22071/gsj.2019.137848.1499
چکیده

سنجش از دور اپتیک روش نوین، کم هزینه و کارآمد در شناسایی مناطق دگرسانی است. با این وجود در مناطق پوشیده از پوشش‌های گیاهی و رسوبات کواترنر، شناسایی این مناطق تنها توسط تصاویر اپتیک از دقت بالایی برخوردار نیست. به همین دلیل تلفیق داده‌های سنجنده اپتیکی ASTER و سنجنده میکروویو PALSAR با روش‌های HSV، HSL، بیشترین شباهت و شبکه عصبی فازی به منظور شناسایی دقیق‌تر زون‌های دگرسانی در غرب استان قزوین مورد توجه قرار گرفته است. بدین منظور ابتدا شناسایی دگرسانی‌های آرژیلیک و پروپیلیتیک توسط تصویر ASTER انجام گرفت. سپس بر اساس اطلاعات زمین‌شناسی و داده‌های میدانی جمع‌آوری شده، برخی از مناطق دارای دگرسانی‌های پوشیده شده رسوبات کواترنر، که توسط تصاویر ASTER قابل شناسایی نیستند، مشخص گردید. در ادامه تلفیق داده‌های باند Lسنجنده PALSAR و باندهای مادون قرمز میانی سنجنده ASTER به روش‌های HSV، HSL، بیشترین شباهت و شبکه عصبی مصنوعی انجام گرفت. نتایج تحقیق نشان داد که تلفیق تصاویر رادار و اپتیک به روش‌های HSV و HSL باعث افزایش تفکیک‌پذیری مناطق دارای رخنمون دگرسانی آرژیلیک از سایر مناطق می‌شوند. همچنین ترکیب تصاویر رادار و اپتیک به روش‌های بیشترین شباهت و شبکه عصبی علاوه بر افزایش تفکیک‌پذیری زون‌های دگرسانی، باعث شناسایی بخشی از ذخایر پوشیده شده توسط رسوبات کواترنر می‌شوند