بررسی نقش اسماء خداوند بر حوزههای وجودی، معرفتی و عملکردی انسان از دیدگاه ملاصدرا
نویسندگان
1 دانشیار فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 دانشیار فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 دانشیار معارف اسامی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
4 دانشجوی دکتری فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه پیام نور،تهران، ایران.
doi
10.30473/pms.2022.60917.1903چکیده
در حکمت متعالیه ملاصدرا، نظام آفرینش تجلی اسمای الهی است. اصول و حقایق صوری که در عوالم موجودند، در ذات حضرت الوهیت وجود دارند و این حقایق از مرتبۀ ذات به عالم اسماء و صفات و از آنجا به عوالم دیگر تنزل کردهاند. در میان موجودات، انسان چون مظهر اسم جامع »الله» است، اهمیت ویژهتری دارد. تأثیرات اسمایی در قوس نزول، جنبه آفرینشی دارد و در قوس صعود، اثرات معرفتشناسانه و عملکردی بر انسان دارد. از جمله تأثیرات معرفتی اسماء در قوس صعود: درک فقر ذاتی انسان، ارتقای درجات و کمالات وجودی و از جمله آثار رفتاری اسماء عبارت است از: اجابت نیازهای انسانی در حوزه هدایت فردی، خود را در محضر حق دیدن و اعتدال در رفتار، تصرف انسان در هستی و پاسخ به نیازهای انسانی در حوزه هدایت اجتماعی و سیاسی. روش توصیفی- تحلیلی به عنوان روش مختار نوشتار استفاده شده است.