عملکرد مدل‏ نیمه‌پارامتریک قیمت‌گذاری دارایی در بورس اوراق بهادار تهران

نویسندگان

1 کارشناس ارشد، گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

2 استادیار، گروه مالی و بیمه، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

3 دکتری، گروه مالی و بیمه، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

doi
10.22059/frj.2021.327085.1007215
چکیده

هدف: در مدل‌های قیمت‌گذاری دارایی، به‌طور سنتی فرض شده است که میان بازده و متغیرهای توضیح‌دهنده، رابطه خطی وجود دارد؛ بنابراین در محیط غیرخطی، تخمین ضرایب این مدل ناسازگار و اریب‌ دار است. در این پژوهش قدرت پیش‌بینی مدل پنج‌عاملی فاما و فرنچ غیرخطی و خطی، در بازه زمانی فروردین‏ 1389 تا اسفند 1398 ارزیابی شده است. روش: برای برآورد بازده موردانتظار به‌روش غیرخطی، از مدل پنج‌عاملی فاما و فرنچ نیمه‌پارامتریک استفاده شده است. در مدل دوم، بازده موردانتظار از مدل پنج‌عاملی فاما و فرنچ به‌روش خطی برآورد شده است. یافته‌ها: بازده موردانتظار برآوردشده با بازده تحقق‌یافته مقایسه شد و از شاخص میانگین قدرمطلق درصد خطا، برای سنجش قدرت پیش‌بینی مدل‌های پژوهش استفاده شد. یافته‌ها نشان می‌دهد که میانگین شاخص میانگین قدرمطلق درصد خطا، در مدل نیمه‌پارامتریک کمتر از مدل خطی است. نتیجه‌گیری: علی‌رغم خطای کمتر مدل پنج‌عاملی فاما و فرنچ نیمه‌پارامتریک نسبت به مدل خطی، اختلاف معناداری میان قدرت پیش‌بینی این دو مدل مشاهده نشد. بنابراین روش تخمین (خطی یا غیرخطی) تأثیر معناداری در عملکرد مدل پنج‌عاملی فاما و فرنچ نخواهد گذاشت.