فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف تحقیقات نشان می­دهد که انقباض آیزوکینتیک فشار بیشتری را در طول دامنه حرکت وارد می­کند و نوع آن نیز می­تواند بر پاسخ سیستم­های بدن موثر باشد؛ لذا هدف از مطالعه حاضر مقایسه پاسخ شاخص­های پلاکتی به انقباض­های برونگرا و درونگرای آیزوکینتیک در مردان بود. مواد و روش­ها پژوهش حاضر از نوع نیمه­تجربی با آزمون مکرر بود که تعداد 10 آزمودنی مرد (9/1± 2/24 سال) داوطلبانه در 3 جلسه مجزا به آزمایشگاه دعوت شدند. جلسه اول آشناسازی با پروتکل وجلسات دوم و سوم به صورت توازن متقابل 4 ست 10 تکراری پروتکل­های کانسنتریک/کانسنتریک[1]و ایسنتریک/ ایسنتریک[2] را با 60 ثانیه استراحت بین ست­ها اجرا کردند. شاخص­های پلاکتی شامل تعداد پلاکت­ها (PLT)[3]، درصد پلاکتی (PCT)[4]، میانگین حجم پلاکتی (MPV)[5] و پهنای توزیع پلاکتی (PDW)[6] قبل و در دقایق 0، 15، 30، 45 و60 دوره­ی ریکاوری اندازه­گیری شد. آنالیز آماری داده­ها با استفاده از واریانس مکرر (6×2) انجام شد. یافته ها نوع انقباض تاثیر معناداری بر PLTو PDW نداشت (05/0P>)، اما تاثیر خود فعالیت آیزوکینتیک بر این دو فاکتور معنادار بود (05/0P<). نه نوع انقباض و نه فعالیت آیزوکینتیک تاثیر معناداری برMPV نداشت (05/0P>). در حالی که هردوی فعالیت آیزوکینتیک و نوع انقباض عضلانی اثر معناداری بر PCT داشتند (05/0P<). نتیجه­ گیری بر اساس یافته­های تحقیق حاضر می­توان نتیجه­گیری گرفت که فعالیت آیزوکینتیک بر شاخص­های پلاکتی موثر می­باشد و علت عدم تفاوت در تاثیرگذاری دو نوع پروتکل احتمالا به دلیل یکسان بودن میزان بار کار آنها می­باشد.