کاربرد مقیاس فعالیت های روزمره زندگی در اختلالات دهلیزی در بررسی محدودیت عملکردی بیماران با اختلالات دهلیزی
نویسندگان
1 مربی گروه شنواییشناسی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
2 مرکز تحقیقات و فن آوری دانشجویان. دانشجوی کارشناسی ارشد شنواییشناسی، گروه شنواییشناسی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22037/jrm.2017.1100328چکیده
یکی از مهمترین وظایفی که سیستم کنترل وضعیتی بدن انسان انجام میدهد، حفظ تعادل است و با اهمیت ترین بخش آن، سیستم دهلیزی میباشد. در صورت وجود هر گونه اختلال در سیستم دهلیزی، علائمی مانند سرگیجه، گیجی و عدمتعادل ایجاد خواهد شد. این علایم و عدم تحمل آن میتواند منجر به محدودیت عملکردی ، و قصور در انجام وظایف روزمره زندگی میشود. در نتیجه میزان وابستگی به دیگران افزایش مییابد. بنابراین ضروری است که برای طرح ریزی درمان میزان تاثیر اختلال تعادلی بر شیوه زندگی و ناتوانی درک شده توسط بیمار را دریابیم. شایان توجه است که این اطلاعات از طریق هیچکدام از آزمونهای تعادلی و عملکردی بدست نمیآید. در این رابطه، پرسشنامههای استاندارد شدهی متعددی وجود دارند که میزان تاثیر اختلال تعادلی بر عملکرد فرد را بررسی میکنند ولی از لحاظ هدف و مفهوم با هم متفاوت هستند. VADL یکی از مقیاسهای بینالمللی خودارزیابی است که برای تعیین سطح محدودیت عملکردی یا ناتوانی بیماران با اختلال دهلیزی بهکار میرود. و راهنمای مناسبی برای طرحریزی درمان و توانبخشی وستیبول میباشد.
