ارزیابی گیاه پالایی سرب توسط گونههای فلزدوست و غیر فلزدوست شببو (Matthiola spp)
نویسندگان
1 گروه زیستشناسی،دانشکده علوم ، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 گروه زیست شناسی،دانشکده علوم - اصفهان- ایران
doi
10.22059/ijswr.2022.348205.669349چکیده
سرب (Pb) یکی از فلزات سنگین غیرضروری و سمی برای گیاهان محسوب شده که قسمت عمده آلودگی ناشی از آن، حاصل استخراج از معادن، فعالیتهای صنعتی و استفاده از سوختهای فسیلی است. برخی از گیاهان فلزدوست که اغلب از خانواده کلم هستند قادرند در خاکهای آلوده به فلزات سنگین رشد کنند. هدف از این مطالعه ارزیابی مقاومت و انباشت سرب گونهی فلزدوست شببو (Matthiola flavida) جمع آوری شده از اطراف معدن سرب و روی ایرانکوه اصفهان است که با گونه غیرفلزدوست (Matthiola incana) آن برای گیاهپایی مقایسه شده است. گیاهان غیرفلزدوست و فلزدوست شببو به محیطهای هیدروپونیک منتقل شدند و پس از رشد رویشی مناسب بهمدت 14 روز در معرض تیمارهای صفر، 10، 50، 100، 150 میلیگرم در لیتر سرب قرار گرفتند. نتایج نشان داد با افزایش غلظت سرب رشد هر دو گونه کاهش یافت ولی همواره این کاهش رشد در گونه غیرفلزدوست بیشتر بود بهطوریکه در بالاترین سطح تنش، وزن خشک اندامهای هوایی و ریشه گونه فلزدوست نسبت به گروه شاهد بهترتیب کاهش 1/7 و 8/28 درصدی داشت اما در گونه غیرفلزدوست این کاهش 9/69 و 8/60 درصدی بود. با افزایش غلظت سرب در محیط میزان سرب در ریشه هر دوگونه افزایش یافت اما میزان سرب در ریشه و انتقال آن به اندامهای هوایی گونه فلزدوست نسبت به گونه غیرفلزدوست در پایینترین سطح تنش، بیش از 4 برابر بود که با افزایش غلظت سرب کاهش یافت. بنابراین مکانیسمهای سازگاری گونه فلزدوست، توانایی کنترل انتقال سرب به اندامهای هوایی در غلظتهای مختلف است که آن را برای رویش درمناطق آلوده به سرب مناسب کرده است.