ارزیابی و واسنجی معادله پریستلی تیلور برای تخمین تبخیر تعرق در اقلیم باد خیز (مطالعه موردی منطقه سیستان)

نویسندگان

1 گروه مهندسی آب، دانشکده آب و خاک، دانشگاه زابل، زابل، ایران

2 گروه مهندسی آب، دانشکده آب و خاک، دانشگاه زابل، زابل، ایران

3 گروه مهندسی آب ، دانشکده آب و خاک، دانشگاه زابل، زابل- ایران

4 گروه مهندسی آب، دانشکده آب و خاک، دانشگاه زابل، زابل، ایران

5 گروه مهندسی آب، دانشکده آب و خاک، دانشگاه زابل، زابل، ایران

doi
10.22059/ijswr.2022.349900.669375
چکیده

روش فائو پن‌من-مانتیث به‌عنوان روش استاندارد، به داده‌های هواشناسی زیادی نیاز دارد. تهیه دقیق این داده‌ها در تمامی مناطق امکا‌ن‌پذیر نیست درنتیجه روش‌های جایگزین که به داده‌های کمتری نیاز دارند مورد بررسی قرار می‌گیرند. روش‌ پریستلی- تیلور به داده‌های هواشناسی کم نیاز دارند و کاربرد آن‌ها در مناطقی که داده‌های هواشناسی در دسترس نیست می‌تواند مفید باشد. منطقه سیستان در جنوب شرقی ایران یکی از مناطقی است که با توجه به بادهای 120 روز و تغییرات دمایی بالای شبانه‌روز در ایران منحصربه‌فرد است. هدف از این تحقیق ارزیابی تبخیر-تعرق روش پریستلی تیلور در مقایسه با روش پنمن- مونتیث فائو در منطقه بادخیز سیستان و اصلاح این معادله با توجه به شرایط باد برای منطقه سیستان می‌باشد. برای این منظور از داده‌های 30 سال هواشناسی در منطقه سیستان استفاده شد. ضریب معادله پریستلی-تیلور (α_PT) یکی از مهم‌ترین پارامترهای این معادله است که در ارزیابی معادله به کار می‌رود. در معادله اصلی مقدار آن برابر با 26/1 می‌باشد. نتایج نشان داد که مقدار ضریب تبخیر در معادله اصلی (برابر با 26/1) برای منطقه سیستان مناسب نمی‌باشد و باید اصلاح شود. مقدار اصلاحی آن بین 02/1 تا 11/6 متغیر بود. میانگین مقدار α_PT برابر با 18/2 به دست آمد که 73% با مقدار معادله اصلی (26/1) متفاوت است. همچنین یک رابطه رگرسیونی بین سرعت باد و α_PT (α_(PT-U2)) ارائه گردید. نتایج نشان می‌دهد که مقدار تبخیر تعرق به‌دست‌آمده با استفاده از α_(PT-U2) با NRMSE برابر با 6/11 درصد شاخص توافق برابر 98 دارای بهترین نتایج است.