بهینهسازی سبد سهام استوار با بهکارگیری مدلهای چند متغیره و امگا- ارزش در معرض ریسک شرطی بر پایه ملاک حداقل حداکثر پشیمانی
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت مالی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری، گروه مالی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22059/frj.2021.287379.1006913چکیده
هدف: سرمایهگذاران و نهادهای مالی، تمایل دارند که در انتخاب سرمایهگذاری، از آینده و همچنین، نحوه عملکرد خود اطمینان نسبی داشته باشند؛ به نحوی که در موقعیتهای عدم قطعیت (رونق و رکود بازارها) عملکردهای مناسبی انجام دهند. این پژوهش بهدنبال یافتن سبد سهام بهینه ـ استواری است که در شرایط مختلف بازار، بهترین عملکرد را داشته باشد و پشیمانی سرمایهگذار از انتخاب سبد سهام را به حداقل رساند.روش: بهمنظور بهدستآوردن سبد سهام بهینه، از سناریوبندی وضعیتهای مختلف بازار، بر اساس بازده روزانه شاخص کل بورس اوراق بهادار تهران و بهکارگیری الگوریتم بهینهسازی توده ذرات و ملاک حداقل حداکثر پشیمانی استفاده شده است. همچنین در این پژوهش، توابع هدف چندمتغیره و امگا ـ ارزش در معرض ریسک شرطی، بهعنوان توابع برازش در بهینهسازی توده ذرات بهکار گرفته شده است. از دادههای 50 شرکت بورسی، طی سالهای 1388 تا 1395، برای محاسبه سبدهای سهام بهینه و دادههای سال 1396 بهعنوان خارج از نمونه، برای آزمون سبدهای سهام بهدستآمده استفاده شده است.یافتهها: نتایج بهدستآمده نشان میدهد که در بازه ماهانه، سبدهای سهام بهینه استوار در مقایسه با سبد سهام معیار، نسبت اطلاعاتی بیشتر و خطای ردیابی کمتری دارند.نتیجهگیری: سناریوبندی بازار و بهکارگیری ملاک حداقل حداکثر پشیمانی، عملکرد سبدهای سهام بهینه استوار را بهبود میدهد. همچنین، نتیجه مقایسه مدل معیار میانگین نیمواریانس با تابع چندمتغیره و ضریب امگا ـ ارزش در معرض ریسک شرطی برای بهینهسازی سبد سهام، نشان داد که تابع چندمتغیره و ضریب امگا ـ ارزش در معرض ریسک شرطی به بهبود بیشتری در عملکرد سبدهای سهام استوار منجر میشود.