تفسیر محیط رسوبی سازند دلیچای بر مبنای مطالعات پالینولوژیکی و میکروفاسیس در برش درجزین در استان سمنان
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد،گروه زمین شناسی،دانشکده علوم زمین،دانشگاه دامغان،دامغان،ایران
2 استادیار،گروه زمین شناسی،دانشکده علوم زمین،دانشگاه دامغان،دامغان،ایران
3 کارشناسی ارشد، گروه زمین شناسی،دانشکده علوم زمین،دانشگاه دامغان،دامغان،ایران
doi
10.22071/gsj.2020.205415.1716چکیده
سازند دلیچای با لیتولوژی شیلی ـ مارنی با میان لایههای آهکی به ضخامت ۶۳۱ متر در برش درجزین در شمال شرق سمنان مورد بررسی قرار گرفت. این سازند در مرز زیرین خود به طور ناهمساز و با یک لایه کنگلومرایی بر روی سازند شمشک قرار میگیرد و در مرز بالایی خود به طور همشیب و با گذر تدریجی توسط سنگ آهکهای ستبر لایه سازند لار پوشیده میشود. جهت تعیین محیط دیرینه از مطالعات میکروفاسیسی و مطالعات پالینولوژیکی (فراوانی و تنوع داینوسیستها، نسبت داینوسیستهای پروکسیمیت به کوریت، مطالعات پالینوفاسیسی و فاکتورهای حفاظت از مواد ارگانیکی) استفاده شد. بالا بودن درصد اسپور و حضور مواد آمرف شفاف به همراه فراوانی از فرامینیفرهای بنتیک دارای پوسته پورسلانوز و حضور داینوسیستهای شاخصی چون Nannoceratopsis gracilis و Pareodinia ceratophora موید یک محیط کمعمق با شرایط احیایی (محیط لاگون) در قسمتهای ابتدایی از برش مورد مطالعه است. به تدریج به سمت بالای برش مورد مطالعه افزایش تنوع و فراوانی داینوسیستها بویژه فرمهای کوریت به همراه کاهش نسبت اسپور و پولن و فیتوکلاستها مشاهده میگردد. این شرایط به همراه ظهور فرامینیفرهای پلانکتون و افزایش تعداد آنها، فراونی رادیولرها و دوکفهای پلاژیک به سمت بالای برش نشانه پیشروی و نهشته شدن در یک محیط دریایی باز است.