تحلیل حساسیت آزمونهای پسآزمایی چندجملهای دومرحلهای برای ارزیابی ارزش در معرض ریسک
نویسندگان
1 استادیار، گروه مهندسی مالی، دانشکده مهندسی صنایع و سیستمها، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
2 کارشناسی ارشد، گروه مالی، دانشکده مدیریت و مالی، دانشگاه خاتم، تهران، ایران.
doi
10.22059/frj.2021.317733.1007136چکیده
هدف: امروزه اندازهگیری ریسک بازار اهمیت ویژهای دارد؛ چراکه برآورد نادرست چنین ریسکی، به بحرانهای مالی و ورشکستگی منجر میشود. یکی از شیوههای بسیار رایج برای برآورد ریسک بازار، رویکرد ارزش در معرض ریسک (VaR) است که پژوهشگران روشهای مختلفی برای تخمین و پسآزمایی آن ارائه کردهاند. هدف این پژوهش، ارائه آزمونی جامع برای پسآزمایی و تحلیل حساسیت پسآزمایی تخمین VaR نسبت به دو پارامتر تعداد نمونه (n) و سطح اطمینان (N) است. روش: ابتدا با استفاده از روشهای گارچ ـ کاپولا، همبستگی شرطی پویا و نظریه ارزش فرین تخمین VaR شامل دادههای بورس اوراق بهادار تهران انجام شد و با استفاده از آزمون چندجملهای، در دو مرحله به پسآزمایی دقت تخمین VaR و رتبهبندی روشها پرداخته شد. سپس با در نظرگرفتن تعداد نمونه (n) و مقدار سطوح مختلف (N)، روی پسآزمایی روشهای تخمین، تحلیل حساسیت انجام گرفت و در نهایت، بازههای مقادیر n و N که به تخمین دقیق VaR منجر میشود، انتخاب شد. یافتهها: نتایج این تحلیل حساسیت مشخص کرد که در هر سه روش، با افزایش مقدار N، میزان خطا نیز افزایش مییابد. از سوی دیگر، تحلیل حساسیت پارامتر n نشان داد که مقدار این پارامتر، به روش استفاده شده در برآورد تخمین VaR وابسته است؛ اما بهطورکلی، افزایش آن به معتبر شدن روشهای تخمین VaR منجر میشود. افزون بر این، مشخص شد که به ازای روش نظریه ارزش فرین، باید حداقل 29درصد دادهها برای نمونه آزمون در تخمین VaR بهکار گرفته شود؛ اما برای دو روش همبستگی شرطی پویا و گارچ ـ کاپولا این مقدار 22درصد است. نتیجهگیری: نتایج نشان داد که اعتبار روشهای تخمین VaR به دو پارامتر n و N حساس است و به ازای مقادیر متفاوت از آنها، ممکن است روشهای مختلف معتبر نباشند. علاوه بر این، در رتبهبندی روشهای تخمین با استفاده از تابع زیان، روشهای گارچ ـ کاپولا، نظریه ارزش فرین و همبستگی شرطی پویا، بهترتیب در رتبههای اول تا سوم قرار گرفتند.