ردیابی شاخص با استفاده از معیار ارزش در معرض ریسک شرطی ترکیبی دو دنبالهای در بورس اوراق بهادار تهران
نویسندگان
1 استادیار، گروه مالی و بیمه، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری، گروه مالی و بیمه، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 استادیار، گروه مالی و بیمه، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22059/frj.2020.289344.1006927چکیده
هدف: یکی از استراتژیهای سرمایهگذاری، مدیریت غیرفعال است که یک شاخص یا پرتفوی با وزن بازار را دنبال میکند. هدف از این نوع مدیریت، حداقلسازی کارمزدهای سرمایهگذاری و جلوگیری از عواقب نامطلوب پیشبینی نادرست آینده است. مدیریت فعال پرتفوی، بهدنبال جلوزدن از بازده شاخص است، در حالی که مدیریت غیرفعال، بهدنبال دستیابی به بازده و ریسک متناسب با شاخص است. ردیابی شاخص، نوعی استراتژی سرمایهگذاری غیرفعال در بازار سرمایه محسوب میشود و هدف آن، تشکیل پرتفویای از سهمهای یک شاخص است که بتواند عملکرد شاخص را بازسازی کند، بدون آنکه از تمامی داراییهای تشکیلدهنده آن شاخص خریداری شود. در این پژوهش، هدف ردیابی شاخص کل بورس اوراق بهادار تهران است.روش: در این پژوهش، با استفاده از مدل ارزش در معرض ریسک شرطی ترکیبی دو دنبالهای (مدل اصلی) به تشکیل پرتفوی بهینه ردیاب شاخص پرداخته و عملکرد آن بررسی میشود. نمونه بررسیشده دادههای هفتگی طی بازه زمانی ۰۱/۰۱/۱۳۹۰ تا ۲۹/۱۲/۱۳۹۶ است. برای ارزیابی مدل، دادهها به ۲۶ پنجره زمانی، شامل ۵۲ داده داخل نمونه و ۱۲ داده خارج از نمونه دستهبندی شد.یافتهها: نتایج صحت بازسازی عملکرد شاخص حاکی از آن است که پرتفویهای حاصلشده از مدل اصلی، در بازسازی عملکرد شاخص موفق عمل کردهاند. همچنین نتایج آزمون نسبت اطلاعاتی و خطای ردیابی نشان میدهد که میان مدل اصلی و مدل رقیب تفاوت معناداری وجود ندارد.نتیجهگیری: در این پژوهش با استفاده از یک مدل برنامهریزی ریاضی خطی، به تشکیل پرتفویهای ردیابی شاخص پرداخته شد. نتایج نشان داد با اینکه مدل اصلی در ردیابی شاخص موفق عمل کرده است، به لحاظ کاهش خطای ردیابی و افزایش نسبت اطلاعاتی، از مدل قدر مطلق انحرافات برتر نیست.