بررسی اقتصادی و بهینه سازی اثر دمای آمین غنی ورودی به برج احیا بر عملکرد واحد شیرین سازی گاز با حلال
نویسندگان
1 استادیار، گروه مهندسی شیمی، دانشکده مهندسی، دانشگاه بجنورد، بجنورد
2 دانشجوی دکترا، عضو هیئت علمی پژوهشکده گاز، پژوهشگاه صنعت نفت، تهران
3 دانشجوی دکترا، محقق ارشد فناوریهای نوین گاز، پژوهشکده گاز، پژوهشگاه صنعت نفت، تهران
4 کارشناسی ارشد، محقق ارشد فناوریهای نوین گاز، پژوهشکده گاز، پژوهشگاه صنعت نفت، تهران
5 استادیار، عضو هیئت علمی و رئیس پژوهشکده گاز، پژوهشگاه صنعت نفت، تهران
doi
10.30479/jmre.2019.9018.1144چکیده
یکی از فرآیندهای متداول در شیرینسازی جریان گاز استفاده از حلال آمین در جداسازی گازهای اسیدی است. این فرآیند به دلیل لزوم استفاده مجدد از حلال غنیشده و تبدیل آن به حلال سبک نیازمند صرف انرژی برای گرمایش و جداسازی گازهای اسیدی و سرمایش به منظور استفاده دوباره در برج جذب است. سهم عمده هزینههای عملیاتی در این واحدها مربوط به صرف انرژیهای یاد شده است، پس بهینهسازی فرآیند برای کاهش هزینهها امری اجتنابناپذیر است. در فرآیند بهینهسازی شرایط عملیاتی نیز باید مدنظر قرار گیرد. در این پژوهش اثر پارامتر دمای آمین غنی ورودی به برج احیا بر روی بار حرارتی کندانسور بار حرارتی ریبویلر و بار حرارتی مبدل آمین غنی/ ضعیف مورد بررسی قرار گرفته است و مقدار دمای بهینه برای کاهش هزینههای عملیاتی و افزایش سودآوری محاسبه شده است. شبیهسازی و آنالیز حساسیت با استفاده از نرمافزار PRO II انجام شد. نتایج نشان میدهد که در دمای 100 درجه سانتیگراد، آمین غنی ورودی به برج احیا، مجموع هزینههای عملیاتی کمترین میزان را خواهد داشت. مقایسه بین فرآیند اصلی و فرآیند بهینهشده نشان میدهد که انتخاب دمای بهینه آمین غنی ورود به برج احیا توانایی کاهش هزینه عملیاتی تا بیش از 97704 دلار در سال را دارد و بیشترین میزان بازیابی سولفید هیدروژن در این دما انجام میگیرد.
