بسط مدلهای عاملی قیمتگذاری q فاکتور و q فاکتور تعدیلشده با عامل رشد ـ سرمایهگذاری مورد انتظار با استفاده از عامل بازده مورد انتظار
نویسندگان
1 دانشیار، گروه حسابداری، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
2 دانشجوی دکتری، گروه حسابداری، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
3 استادیار گروه اقتصاد دانشکده علوم اداری و اقتصاد دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22059/frj.2021.316171.1007116چکیده
هدف: شناسایی مدل درست قیمتگذاری دارایی، نه تنها بازده سهام را توضیح میدهد، بلکه باعث افزایش توانایی پیشبینی بازده غیرعادی خواهد شد. هدف پژوهش حاضر، ارزیابی امکان بهبود عملکرد مدلهای مورد بررسی پژوهش با اضافهکردن عامل بازده مورد انتظار است. روش: در این پژوهش از دادههای 345 شرکت پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران و فرابورس طی بازه زمانی 1385 تا 1398 استفاده شد. سپس، بر پایه نظریه مصرف و اصول و مفروضات حسابداری، ویژگیهای حسابداری اثرگذار بر رشد سود و بازده سهام شناسایی و بهدنبال آن بهصورت تجربی آزمون شدند. در ادامه، ویژگیهای مربوطه در یک عامل تحت عنوان عامل بازده مورد انتظار خلاصه شد تا در بسط مدلهای چندعاملی قیمتگذاری استفاده شود. در نهایت، داراییهای آزمون در دو دسته، با لحاظکردن ویژگی بازده مورد انتظار شرکت و بدون لحاظکردن ویژگی بازده مورد انتظار شرکت، طبقهبندی شدند. یافتهها: موارد متعددی از هر دو گروه داراییهای آزمون نشان میدهد، بسط مدلهای مورد بررسی پژوهش با عامل بازده مورد انتظار، موجب افزایش ارزش احتمال آماره GRS، کاهش آماره GRS و افزایش ضریب تعیین تعدیل شده آنها میشود که این موضوع حاکی از بهبود عملکرد و افزایش شایان توجه قدرت توضیحدهندگی مدلهای حاوی عامل بازده مورد انتظار نسبت به مدلهای متناظر آنها است. نتیجهگیری: نتایج پژوهش نشان میدهد اضافهشدن عامل بازده مورد انتظار به مدلهای مورد بررسی پژوهش باعث شده تا عملکرد این مدلها در توضیح الگوهای مختلف بازده سهام بهبود یابد که این تفاوت عملکرد از لحاظ قدرت توضیحدهندگی برای داراییهای آزمونی که با استفاده از ویژگی بازده مورد انتظار تشکیل شده، مطلوبتر است.