اولویتسنجی مناطق مستعد اکوتوریسم با استفاده از مدل Buckley در GIS (نمونه موردی: شهرستان بهمئی)
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 استادیار جغرافیا، دانشگاه پیام نور، مرکز کرج، کرج، ایران
3 دانشگاه آزاد اسلامی - واحد علوم و تحقیقات- باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان –تهران، ایران
doi
چکیده
اکوتوریسم شاخهای از توریسم میباشد که گردشگران به منظور لذت بردن از حضور در طبیعت و نیز دیدار از جاذبههای طبیعی اقدام میکنند. بررسی جغرافیایی و منطقهای طبیعت ایران نشانگره این امر است که اکوتوریسم میتواند به عنوان یک درآمد اقتصادی پایدار مطرح میشود. شهرستان بهمئی به عنوان یکی از شهرستانهای استان کهگیلویه و بویراحمد به دلیل مسائلی از جمله فقر اقتصادی ساکنین شهرستان همواره دارای مشکلات زیاد بوده است. یکی از گامهای اساسی در جهت رفع فقر و ایجاد اشتغال و ارتقای توسعه همه جانبهی شهرستان بهمئی استفاده بهینه از کلیه امکانات و منابع موجود در شهرستان با مدیریت علمی و استفاده از پژوهشهای صاحبنظران و استفاده از سیستمهای مکان مبنا در امر مدیریت گردشگری میباشد. در این مطالعه با توجه به اینکه هدف پژوهش شناسایی نواحی مستعد توسعه اکوتوریسم در شهرستان بهمئی بوده است؛ عوامل مؤثر در اولویتسنجی مناطق مستعد گردشگری منطقه که شامل: بارش و اقلیم؛ توپوگرافی، کاربری اراضی، دسترسی، فاصله از گسل و مناطق حفاظت شده، دریاچه و رودخانه و زمین شناسی با روش تحقیقی توصیفی – تحلیلی در فرایند تحقیق بر اساس مدل پژوهش شناسایی، آماده سازی، وزندهی و در پایان نمودار و نقشههای خروجی مورد تجزیه و تحلیل قرار میگیرد. که نتایج نهایی و تحلیلهای خروجی نشان میدهد که بخشهای سرآسیاب یوسفی و ممبی دارای بیشترین و بخش لیکک و کفشکنان دارای کمترین مناطق اکوتوریسم میباشند.