سیاستهای مالی شرکتی تحت شوکهای گذرا و دائم جریانهای نقد: مطالعه تجربی روی مدیریت نقدینگی
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت مالی و بیمه، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مالی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22059/frj.2020.309979.1007066چکیده
هدف: در ادبیات نظری مالی شرکتی بیان میشود که سیاستگذاری مالی شرکتها با ماهیت شوک جریانهای نقد در ارتباط است؛ بهطوری که شرکتها در پاسخ به شوکهای دائمی و گذرای جریانهای نقد، سیاستهای متفاوتی در پیش میگیرند. با این حال، برای بررسی صحت چنین مدلهایی، پژوهشهای تجربی معدودی انجام شده است. بر همین اساس، هدف از این پژوهش، پر کردن این فاصله است. روش: ابتدا، ادعای وجود جزئی دائمی در جریانهای نقد شرکتها آزمون شد. سپس، بهکمک فیلتر تغییریافته متناسب با بستر فرایند تصادفی مدل نظری این پژوهش، جریانهای نقد به دو جزء دائمی و گذرا تفکیک و خصایص آنها برآورد شد. در نهایت، در بین دستههای نمونه، شواهد مؤید یا متناقض با پیشفرضهای مدلسازی جریانهای نقد، از طریق ترکیب دو فرایند دائمی و گذرا و همچنین فرضیهها و ایجابهای پژوهشی مبتنی بر مدل تئوریک این پژوهش بررسی شدند. یافتهها: 1. مدلسازی جریان نقد عملیاتی شرکتها بهصورت ترکیبی از دو فرایند دائمی و کوتاهمدت، میتواند اغلب ایرادهای واردشده بر فرض دائمی بودن فرایند تصادفی حاکم بر جریانهای نقد را مرتفع کند؛ 2. در حالی که معمول است سهام شرکتهایی که فروش آنها از چرخههای اقتصادی تأثیر نمیپذیرد، در دسته صنایع تدافعی قرار دهند، به نظر میرسد تفکیک شوکهای کوتاهمدت و دائمی میتواند برای تمییز این مفهوم، معیار بهتری ارائه کند و 3. شرکتهایی که بیشتر در معرض نوسانهای جریان نقد هستند یا نرخ رشد دائمی بالاتری دارند، وجه نقد بیشتری نگهداری میکنند و در هر نوبت افزایش سرمایه از محل آورده سهامداران، مقدار بیشتری تأمین مالی انجام میدهند. نتیجهگیری: بر اساس یافتهها میتوان نتیجه گرفت که تفکیک جریانهای نقد به شوکهای دائمی و کوتاهمدت، برای تشریح سیاستهای مالی شرکتی، شهود بسیار قوی ارائه میکند و اغلب ایجابهای مدل نظری بررسیشده در خصوص سطح بهینه نگهداشت وجه نقد، پذیرفته میشود.