انواع کانسنگ، ساخت و بافت، کانیشناسی و چگونگی تشکیل کانسار آهن- سرب آهنگران،جنوب شرق ملایر (کمربند فلززایی ملایر- اصفهان)
نویسندگان
1 دکترا، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دکترا، دانشکده علوم پایه، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 استاد، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22071/gsj.2019.112861.1375چکیده
کانسار آهن- سرب آهنگران با سنگ میزبان سیلتستون توفی به سن کرتاسه زیرین در بخش شمالی کمربند ملایر- اصفهان واقع شده است. از نظر شکل هندسی، کانهزایی به دو صورت رگه- رگچه ای و چینه سان در بخش فوقانی واحد تخریبی قاعده کرتاسه زیرین رخ داده است. چهار بخش کانه دار کانسار شامل پهنه رگچه ای تغذیه کننده، کانسنگ چینه سان سولفیدی- اکسیدی، کانسنگ باریتی و کانسنگ رگه ای می باشند. کانیهای سولفیدی و اکسیدی به ترتیب فراوانی شامل پیریت، سیدریت، مگنتیت، گالن، باریت، کالکوپیریت و تترائدریت و مقادیر کمتری از پیروتیت، ارسنوپیریت و فریبرژیت میباشند. دگرسانیهای کربناتی و سیلیسی اصلیترین دگرسانیهای همراه با کانهزایی محسوب میگردند. این کانسار در اثر فرایندهای هوازدگی دچار اکسیداسیون شدید گردیده و کلاهک آهنی وسیعی را تشکیل داده است. بر اساس مطالعات کانی شناسی، ساختی و بافتی، کانه زائی طی سه مرحله اولیه، اصلی و تأخیری رخ داده است. با توجه به نتایج مطالعات صورت گرفته، بر اساس محیط زمین ساختی کششی، وجود سنگ میزبان سیلتستون توفی سیدریتی شده، شکل کانسار و رخداد انواع کانسنگهای سولفیدی- اکسیدی و ساخت و بافت، کانسار آهنگران نوعی ذخیره جانشینی زیر کف دریا میباشد که ویژگیهای کانه زائی آن بیشترین شباهت را با برخی ذخایر نوع سدکس دارد.